เฉินวั่นหลี่ในตอนนี้ย่อมไม่รู้ความคิดในใจของผู้หญิง
เขากำลังวิ่งรีบไปยังสถานที่ที่เทียนโหย่วเซิงได้บอกไว้
การจัดการเรื่องที่นี่ให้จบ แล้วจึงออกไปหาถังหลิงอวี่ย์ สำหรับเขาแล้วสำคัญกว่า
ส่วนการปล่อยสองสาวไว้ที่โรงแรมนั้นไม่เป็นไร ไม่ใช่เพราะเขาทำงานก้ำกึ่งหรืออะไร
หากแต่เป็นการคาดการณ์ที่ค่อนข้างมีเหตุผล
เจ้าเกาะผู้สร้างเกาะอุดมสุขขึ้นมา ไม่ว่าจะมีพื้นฐานมาจากไหน ย่อมเป็นคนที่มีการวางแผนบางอย่างในโลกธรรมดาอยู่แล้ว
คนประเภทนี้ ย่อมไม่ลงมือล่วงเกินทั้งหยางปาต้าและสำนักพระโพธิสัตว์โดยง่าย!
ยิ่งไปกว่านั้น ชายชราอย่างหยางปาต้าเมื่อขึ้งโกรธขึ้นมา แม้แต่สำนักที่ซ่อนเร้นจากโลกภายนอกก็ยังแก้ไขสถานการณ์ได้ยาก
ยิ่งเดินเข้าใกล้สุสานโบราณที่เทียนโหย่วเซิงเอ่ยถึง พืชพันธุ์รอบ ๆ ก็ยิ่งอุดมชอุ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่ช้า เท้าของเฉินวั่นหลี่ก็หยุดลงหน้าภูเขาหินขนาดมหึมาลูกหนึ่ง
ภูเขาหินลูกนี้สูงราวสองสามร้อยเมตร ซอกหินปกคลุมไปด้วยมอสส์เขียวขจี และหญ้ารกเตี้ย ๆ กระจายอยู่ทั่ว
“ประตูซ่อนอยู่ในอาการภูเขาด้วยอักขระเวท?”
เฉินวั่นหลี่กวาดสายตามองรอบด้าน แล้วก็พบว่าบริเวณนี้มีร่องรอยของค่ายกลชัดเจน!
……
ขณะนี้ ภายในภูเขาหิน เทียนโหย่วเซิงกำลังตระหนักดูรอบตัวด้วยความตื่นตระหนก
ที่นี่คือถ้ำขนาดใหญ่โพรงมหึมาแห่งหนึ่ง
มองลึกเข้าไปมีระยะราวๆ หลายร้อยเมตร พื้นด้านล่างเป็นแผ่นหินเรียบสม่ำเสมอ
ด้านหนึ่งของถ้ำมีบันไดหินที่ลงไปสู่ใต้ดิน
สำนักแดนเพลงเซียนได้สำรวจสถานที่นี้มาแล้วหนึ่งรอบ
ตามคำของเฮ่อตานหุน ประตูภูเขามีขบวนเก้าดาวป้องกัน เมื่อทลายขบวนตามตำแหน่งดาวเก้าดวง จึงจะเข้าสู่แนวรอบนอกของถ้ำสมบัติ