เฉินวั่นหลี่ส่ายหัว แล้วกล่าวว่า "หลังกลับมาจากใต้ท้องทะเล ผมก็มีข้อสันนิษฐานอยู่บ้าง ตั้งใจจะขอไปยืนยันกับจอมทัพเย่ แต่เขาไม่ยอมให้ผมเข้าถึงระดับเหนือธรรมดา ไม่ให้ขึ้นเวที แค่ปัดป้องผมจบ!"
ถังหลิงอวี่ขมวดคิ้วเรียวเล็กน้อย ปลายเท้าเตะก้อนกรวด "ข้อสันนิษฐานของนาย คือสัตว์ผิดมนุษย์หรือสัตว์อสูรที่ถูกค่ายกลใต้ท้องทะเลปราบไว้ใช่ไหม"
"ใช่!" เฉินวั่นหลี่ไม่ปฏิเสธ
ถังหลิงอวี่พยักหน้า "ฉัน... ฉันเล่าเรื่องใต้ท้องทะเลให้พี่หลิงอวี่ฟังแล้ว เธอก็มีข้อสันนิษฐานแบบเดียวกัน แต่มันไม่สมเหตุสมผลน่ะสิ!"
"อืม จริง ๆ มันมีจุดที่ไม่สมเหตุสมผล
ตามที่เราเห็นใต้ท้องทะเล ค่ายกลที่ปราบไว้สมบูรณ์ดี ยี่สิบกว่าวันไม่มีสิ่งมีชีวิตตามที่เราคิดหลุดออกมาเลย!
ถ้ามีสมรภูมิอีกแห่งจริง ฝ่ายนักสู้วิชากำลังภายในในยุทธภพย่อมต้องได้รับการส่งเสริมมากกว่านี้ ไม่ใช่ถูกกดขี่
แถมระดับเหนือธรรมดาก็ไม่จำเป็นต้องแอบซ่อนตัวจากโลกภายนอกทั้งหมดสิ้นเชิง!"
คิ้วเฉินวั่นหลี่ขยับขึ้นเล็กน้อย ข้อสันนิษฐานแบบนี้สำหรับโลกที่เขารู้จัก ว่าเหลือเชื่อก็ว่าได้
ไม่ว่าในฐานะหนุ่มเมือง หรือในฐานะผู้เล่นกำลังภายในที่ผงาดขึ้นอย่างแข็งแกร่ง ไม่ว่าจะผ่านช่องทางใด เขาไม่เคยได้ยินคำว่ากบฏสัตว์ผิดมนุษย์มาก่อน
แม้แต่เรื่องลือเล่าลือ ก็ไม่เคยเห็นสักที่ที่มีคนจับได้สัตว์ร้ายแปลกประหลาดที่แข็งแกร่งเกินธรรมดา
แต่หลักฐานรอบด้านที่มีอยู่ บวกกับสิ่งที่เห็นใต้ท้องทะเล ข้อสันนิษฐานนี้ก็คือความเป็นไปได้สูงสุดที่เฉินวั่นหลี่คิดได้
เพียงแต่บางจุดก็อธิบายไม่ได้เหมือนกัน