ทั้งสองกลับมาใกล้โรงแรม ไม่อยากให้คนอื่นจับได้ว่ามีการเคลื่อนไหว จึงเลือกทางเงียบสงบแล้วแสดงวิชาร่างกาย พุ่งปีนขึ้นเข้าห้องทางหน้าต่าง
ภายในห้อง ซูว่านกับหยางวั่นเยวี่ยกำลังจะหลับพักสักหน่อย จู่ ๆ ก็เห็นเงาสองร่างบุกเข้ามาจากหน้าต่าง ต่างตกใจสุดตัว
แต่พอมองเห็นชัดว่าเป็นเฉินวั่นหลี่กับผู้หญิงที่เคยมาครั้งก่อน ทั้งสองก็คลายความตึงเครียดลง
แต่แววตากลับมองไล่ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างแปลก ๆ
"อืม เธอคือเพื่อนของผม ถังฮั่วฮั่ว!" เฉินวั่นหลี่คว้ามือถังหลิงอวี่มากุมไว้เอง แล้วแนะนำขึ้น
"เคยเห็นหน้าแล้ว!" หยางวั่นเยวี่ยเอ่ยเสียงแผ่วท่าทางเจือความแปลกใจ
"อืม?" เฉินวั่นหลี่แปลกใจ
"เพื่อนของคุณคนนี้น่ะ เพื่อจะขู่ให้บอกว่าคุณอยู่ที่ไหน เกือบจะจัดการเราสองคนซะแล้ว!" หยางวั่นเยวี่ยพูดอย่างท่าทีจงใจทำให้ดูเกินจริง
"เธอก็อย่าบิดเบือนความจริงสิ ท่าเดือด ๆ แบบนี้ ไม่ใช่หวงเขาอยู่ใช่ไหม? ถ้าหวงจริงก็ซ้อมโผกอดเขาไปเลย! เขาน่ะมาเท่าไรก็รับ!"
ถังหลิงอวี่ชำเลืองมองหยางวั่นเยวี่ย แล้วแทงใจกลาง ๆ ว่าไป
หยางวั่นเยวี่ยเสียหน้าโกรธสุด ๆ กระแทกเท้าลงพื้น "เธอคิดว่าใคร ๆ ก็เป็นเหมือนเธอรึ อยากจะดีกับผู้ชายเหม็นคนนี้! ฮึ แค่ขาหมูตัวเหม็นคนหนึ่ง! ใครเขาอยากได้!"
"ใครอยากได้ใครก็รู้!" ถังหลิงอวี่หน้านิ่ง ประโยคเดียวก็แทงใจคำ
"......"
เฉินวั่นหลี่พบว่าถังฮั่วฮั่วนี่ก็ถนัดทะเลาะปากเป็นเซียนอีกคน นอกจากชูอีเหยินแล้ว คงไม่มีใครชนะเธอได้?
ขณะนั้นเอง ซูว่านส่งสายตาปลอบประโลมให้หยางวั่นเยวี่ยหนึ่งจ้อง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น