"โลงศพทั้งหมดจัดวางกันลับๆ ตรงตามดาวยี่สิบแปดนักษัตร ลองดูตำแหน่งของดาวจูเชว่เจ็ดดวงสิ…" หวังโหยวชื่อชี้ไปด้านล่าง
คำยังไม่ทันจบ โลงศพที่แทนดาวซิงรื่อม้าก็ระเบิดขึ้นมาทันที
ในแมกม่ามีมังกรเขียวแดงหัวงอกเขาเดี่ยวโผล่ขึ้นมา เกล็ดของมันหยดหินหลอมเหลวร่วงลงมาไม่หยุด
ที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าคือ โลงศพทุกใบสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หุ่นไม้สำริดนับร้อยไต่ออกมาจากในโลง หินวิญญาณที่ฝังอยู่ตามรอยต่อข้อต่อเรืองแสงสีเขียวเร่าร้อน
เฉินวั่นหลี่แค่สบตากับแสงเขียวเร่านั้นเพียงครั้งเดียว ก็รู้สึกเหมือนสมองดังกึกก้อง แล้วมีความร้อนใจฉุนเฉียวปริศนาผุดขึ้นมา
ไม่รู้เพราะอะไร นิ้วทั้งสองของเขาก็ประสานเป็นท่ากระบี่ คมปราณกระบี่พุ่งออกไป
แต่คมปราณกระบี่ถูกพลังบางอย่างบิดเบือนทันทีที่สัมผัสตัวหุ่นไม้
ขณะนั้นเองเขาเห็นแม่น้ำแมกม่าเดือดพล่านขึ้น จากก้นแม่น้ำมีเสาสำริดเก้าต้นโผล่ขึ้นมา ทุกต้นมีศพเกราะทองถูกโซ่ตรวนขวัญไว้
ศพเกราะทองลืมตาขึ้นทันที รูม่านตาพุ่งแสงทองใส่จี๋ป้อยคู่ปลา
เฉินวั่นหลี่ทั้งร่างสั่นสะท้าน จิตสำนึกถูกดึงเข้าสู่มายาในพริบตา เขาเห็นน้ำท่วมใหญ่ถล่มฟ้าดิน ยักษ์สวมเสื้อสังกะสีและหมวกกำลังสลักภาพเหอถู
เบื้องหลังมังกรเหลืองเก้าตัวลากเรือสำริดยักษ์ เขาเห็นเมื่อกองทหารเงาเดินยืมทางภูเขาถล่มทลาย พระอวี่ปักจู๋กุ้ยครึ่งแท่งที่ชุบเลือดลงสู่สายธารใต้พิภพ!
ภาพสุดท้ายตรึงอยู่ที่จี๋ป้อยคู่ที่ได้มาจากห้องลับ มันไม่ใช่จี๋ป้อยธรรมดาแต่อย่างใด หากแต่เป็นจิตวิญญาณของสัตว์มังกรสองตนที่ถูกผนึกไว้!