เม็ดยาหลอมกายเก้าวงจันทร์ เซียวจ้านหลอมผ่านไปแล้วถึงวงจันทร์ที่แปด เมื่อประกอบกับวิชาหลอมกายที่เฉินวั่นหลี่จัดหามาให้ เขารู้สึกได้เลยว่าตอนนี้กำลังรบของตัวเองพุ่งทะลุฟ้า
แม้เฉินวั่นหลี่จะบอกว่าถ้าเทียบกันที่ขอบเขตแล้ว ตอนนี้เขาก็เทียบเท่าครึ่งก้าวปรมาจารย์เพียงเท่านั้น
แต่เซียวจ้านก็ยังอยากลองรบจริงสักครั้ง ว่ากำลังของตัวเองตอนนี้ไปถึงแค่ไหน!
เห็นนักสู้มากหน้าหลายตาตรงหน้านี้ ชางหมิงเยว่สีหน้าพลุ้ยพล่าน ใจถอนหายใจยาว เธอยังดูเหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้อยู่ดี อาจเพราะนึกถึงสถานการณ์ของตัวเอง ก็ไม่ต่างจากเนื้อบนกระดานเฉือนเลย!
"ที่นี่คือแดนของตระกูลชาง ฉันขอร้องว่าพวกคุณอย่าลงมือโง่เขลา คุณเจ๋งเหลียงของฉันบอกแล้วว่าจะไม่ฆ่าเขา เพื่อไม่ให้เสียชื่อเสียงของตระกูลชาง อย่าไปยั่วโทสะคุณเจ๋งเหลียงของฉันเลย!"
ชางหมิงเยว่กัดริมฝีปาก เอ่ยขึ้น
เฉินวั่นหลี่หันไปมองผู้หญิงคนนี้ด้วยความประหลาดใจ มาถึงชางหยวนโจวแล้ว เธอคือคนดีเพียงคนเดียวที่เจอ?
เซียวจ้านมองไปที่เฉินวั่นหลี่ด้วยสีหน้าซับซ้อน เสน่ห์ของแกไปถึงขั้นที่เป็นผู้หญิงก็ช่วยกันหมดแล้วรึไง?
"ฮ่าฮ่าฮ่า..."
คุณตงหัวเราะดังลั่น "ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสายพวกเจ้าถึงยิ่งอยู่ยิ่งแย่ คุณเจ๋งเหลียงของเจ้าก็แค่ต้องการยืมมีดให้คนอื่นฆ่าคน เจ้าไม่รู้รึไง?"
"เอาเถอะเอาเถอะ เจ้ารีบไปซะ พวกเราไม่เอาเปรียบเจ้าหรอก!"
ชางหมิงเยว่ใบหน้าขาวซีดทันที ตระกูลตงกับตระกูลชางมีการติดต่อกันมาก เธอแม้จะอยากอาศัยหนังเสือของคนอื่นดึงเฉินวั่นหลี่ขึ้นมา ก็ทำได้ยากเย็น
"พวกคุณมั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอ ว่าจะแย่งยาบำเพ็ญของฉันไปได้?" เฉินวั่นหลี่ยิ้มบาง
หม่าเอ้อร์แซวหัวเราะทันที "บอดี้การ์ดของแกน่ะ ฝึกแข็งภายนอกมา สูงสุดก็แค่พลังภายในขั้นสุดยอด เจ้าว่าคนในที่นี่คนไหนจัดการเขาไม่ได้?"