ชางหมิงเยว่รู้สึกแน่นคลั่กในกระเพาะจนอดขยะแขมงไม่ได้
ส่วนหยวนซินมู่ก็ตัวแข็งค้างยืนตะลึงงัน สายตาที่มองไปยังเซียวจ้านเปี่ยมไปด้วยความหวาดกลัว
รีสอร์ตที่เคยทัศนียภาพงดงามและอากาศบริสุทธิ์ ณ เวลานี้กลับกลายเป็นที่แห่งเศษเนื้อเลือด ศพนอนกระจายเต็มพื้น
แม้กระทั่งเซียวจ้านผู้ลงมือฆ่า ใบหน้าก็ยังแสดงความรู้สึกขัดแย้ง
มีเพียงเฉินวั่นหลี่เท่านั้นที่นิ่งเฉยไร้อารมณ์ สายตาเย็นชามองไปยังตึกพักหลังหนึ่งลึกเข้าไปในรีสอร์ต ราวกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
หยวนซินมู่แนบริมฝีปากแน่น แอบเหลือบมองเฉินวั่นหลี่ด้วยหางตาเต็มไปด้วยข้อสงสัย — เขานี่แหละจริงหรือที่เป็นญาติห่าง ๆ ของตระกูลเฉียน?
……
ขณะนี้หานเยว่กำลังวิ่งเร็วราวลม แอบแทรกซ้อนกลับเข้ามาในรีสอร์ต แล้วพุ่งฝีเท้ามุ่งตรงไปยังตึกพักลึกด้านใน
เมื่อครู่ที่เขาแพ้เพียงหนึ่งกระบวนท่า เขาจึงซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ด้านหลังรีสอร์ต
สภาพการตายของทุกคน เขาเห็นได้อย่างชัดเจนทุกตา
ไม่ต้องพูดถึงหม่าเอ้อร์และพวกนักสู้ขั้นสุดยอดพลังภายในทั้งหลาย
แม้กระทั่งซินถงซานแห่งประตูจินกัง และตงเช่า ต่างก็เป็นนักสู้ชื่อกระฉ่อนระดับแถบนี้ทั้งคู่
โดยเฉพาะตงเช่า ผู้มีตระกูลตงอันมหาอำนาจเป็นผู้หนุนหลัง คุณชายแห่งตระกูลมั่งคั่ง แต่ศีรษะก็โดนฟาดจนแบนเหมือนแตงโมที่แตกกระจายกลางถนน……
คิดถึงภาพนั้น หานเยว่เสียดายที่ตัวเองไม่ได้มีขามากกว่านี้สองขา จะได้วิ่งเร็วขึ้นอีก
ไม่น่าแปลกใจเลย ไม่น่าแปลกใจจริง ๆ ที่เด็กมั่งคั่งไร้ประสบการณ์ในยุทธภพคนหนึ่ง จะกล้ามาขายยาอายุวัฒนะที่ฉางหยวนโจว!
ฝีมือของบอดี้การ์ดนั้น เกือบจะเทียบเท่ามหาบูรพาจารย์แล้ว!
เด็กมั่งคั่งคนนั้น จริง ๆ แค่ญาติห่าง ๆ ของตระกูลเฉียนธรรมดา ๆ เท่านั้นหรือ?