เฉินวั่นหลี่ส่ายหัว "พวกเธอยังไม่รู้แม้แต่ที่อยู่ของท่านปรมาจารย์เฉิน ฉันจะรู้ได้อย่างไร ยาเม็ดที่ผู้อาวุโสให้ฉันมา ต่อให้ท่านปรมาจารย์เฉินอยู่ตรงนี้ ฉันขายไปก็ไม่นับเป็นความผิดอะไร!"
"ไม่รู้ว่าเป็นยาเม็ดอะไร!" ชางจิ่งเหลียงขมวดคิ้วถาม
เฉินวั่นหลี่ควักยาเม็ดออกมาไม่กี่เม็ด ยิ้มบาง "ก็แค่เม็ดบำรุงหยวน กับเม็ดบำรุงฉี่เสวียเท่านั้น"
ชางจิ่งเหลียงดมดม แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตา อันนี้ต่างจากเม็ดบำรุงหยวนที่เขาได้มาโดยสิ้นเชิง ฤทธิ์ยาแกร่งกว่ากันมาก แม้จะถึงขั้นปรมาจารย์แล้ว ก็ยังมีฤทธิ์ฟื้นฟูร่างกายได้
ลูกน้องพวกไก่บ้างหมู่นาของเฉินวั่นหลี่กลับได้ยาเม็ดชั้นเลิศแบบนี้?
ไม่แปลกที่สำนักตี้อิ้นครั้งนี้ถึงได้ขยับขยายใหญ่โตเพื่อจับตัวเฉินวั่นหลี่!
เขารับยาเม็ดมาอย่างเงียบๆ ไม่ให้ตี๋หน้าตี๋หลังเห็นความผันผวน กล่าวเรียบๆ "มีเท่าไร? ตระกูลฉางข้าซื้อหมด!"
คุณตงก็รับยาเม็ดไปดมดม แล้วพูดทันควัน "ของดีจริง ช่วยให้ผู้บำเพ็ญพลังภายในขั้นสุดยอดก้าวข้ามสู่ความสมบูรณ์ สำเร็จเป็นกึ่งปรมาจารย์! ถ้าเหลืออยู่มาก ตระกูลตงข้าก็ยินดีรับ! ราคาเธอเปิดมาได้เลย!"
คำนี้พูดจบ ทุกคนที่อยู่ในที่ต่างมองเฉินวั่นหลี่ด้วยแววตาที่แสนอยากปะปนไปด้วยโลภะ
พวกเขาไม่ได้ขาดแคลนตำราพลังภายใน แต่ขาดแคลนทรัพยากร
ถ้ามีทรัพยากร คนในกลุ่มนี้หลายคนมีโอกาสฝ่าฝืนขึ้นเป็นกึ่งปรมาจารย์
แม้ตัวพวกเขาจะไม่ได้ แต่บุตรหลานญาติวงศ์ของพวกเขาก็ต้องมีสักคนที่มีพรสวรรค์ทางวิชาการต่อสู้ยอดเยี่ยม เมื่อถึงวันนั้นมียาเม็ดแบบนี้ ตระกูลก็จะมีผู้เชี่ยวชาญวิชาการต่อสู้สักคน
เฉินวั่นหลี่ส่ายหัว "ยาเม็ดนี้ไม่ขาย แลกเท่านั้น! แลกด้วยยาวิเศษครึ่งเม็ด หรือไม่ก็ยาเก่าร้อยปี!"
"เธอช่วยเฉินวั่นหลี่สะสมยาวิเศษ?" แววตาคมกริบของชางจิ่งเหลียงเปล่งประกาย เจตนาฆ่าวาบผ่าน
เฉินวั่นหลี่ตอบเรียบๆ "ก็ถือว่าใช่! ของอย่างอื่น ท่านปรมาจารย์เฉินไม่เหลียวแลหรอก"