"นักพรตอวี้ฝ่าแห่งตระกูลฉาง เจ้าเฒ่าฉางอวิ๋นเฮ่อมาแล้ว!"
ไม่รู้ใครตะโกนขึ้นมาเสียงหนึ่ง เหล่าผู้คนต่างหันมองด้วยแววตาเต็มไปด้วยความเกรงขาม
ขณะที่เฉินวั่นหลี่สังหารเหล่าคนรุ่นหลังของตระกูลฉางจนหนามเตยถอนตัวไม่ได้ หนึ่งในสามปรมาจารย์ของตระกูลฉาง นักพรตอวี้ฝ่า ก็ในที่สุดก็ปรากฏตัว!
น้ำเสียงนั้นดังมาจากคฤหาสน์ฉางที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร แต่กลับเสมือนดังขึ้นข้างหูของทุกคน
ร่างล่องลอยเบาหวิวดุจเซียนเสด็จลงมาสู่โลกมนุษย์ ฉลองคลุมสีน้ำเงินเข้มพลิ้วไหวตามลม มือถือลูกแก้วฟ้าเบญจพิณ แค่พริบตาก็เรียกเมฆบนฟ้าให้เปลี่ยนสี
ผู้คนในสนามต่างพากันทึ่งกันจนหมดสภาพ
ปรมาจารย์แห่งตระกูลฉาง ไม่ใช่เพียงชื่อเล่นหรอก!
วิชาสายฟ้าและสายลมระดับนี้ ใครเล่าไม่ถอนใจ!
เหล่าคนในตระกูลฉางคุกเข่าลงพร้อมกัน ราวกับได้พบเทพผู้มาช่วยชีวิต ร้องไห้โวยวายเสียงดัง "ปรมาจารย์หยุนเฮ่อ! ขอให้ท่านล้างแค้นให้เหล่าลูกหลานตระกูลฉางด้วย!"
นับตั้งแต่ตระกูลฉางได้รับการสนับสนุนจากสำนักลับ ก็ไม่เคยพ่ายแพ้อย่างย่อยยับเช่นนี้มาก่อน ลูกหลานในสำนักถูกสังหารและทำให้อัปยศ
ความหยิ่งผยองของเหล่าคนในตระกูลฉาง ถูกเฉินวั่นหลี่ฟันสลายจนราบคาบ
แม้แต่ผู้ชมรอบสนาม ก็ต่างใจหวั่นกลัวกันถ้วนหน้า
เฉินวั่นหลี่ถือดาบยาวดุจเคียวมรณะ เกี่ยวเก็บชีวิตไปเป็นโต้ง แม้ขนตายังไม่สั่นสักครั้ง ยมทูตผู้ฆ่าคนไม่เลือกหน้าแบบนี้ ใครกล้าไม่หวาดกลัว!
แม้แต่พี่น้องตระกูลฟู ก็ตกใจจนหน้าซีดไร้เลือดฝาด โดยเฉพาะฟูเหมิงเซี่ย ที่หลายครั้งเคยยั่วโมโหเฉินวั่นหลี่ ไม่เคยเอาครู่หนุ่มปรมาจารย์ผู้นี้ติดกันเลย
ตอนนี้ตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนไปทั้งใบ จนเห็นชางอวิ๋นเฮ่อปรากฏกาย จึงเพียงหวนคุมสติได้ทัน
"เฉินวั่นหลี่ เจ้าถือมีดสังหาร ฆ่าฟันอย่างโหดเหี้ยมพร่ำเพรื่อ ข้าจะลงมือแทนสวรรค์ลงทัณฑ์เจ้าในวันนี้!"
ชางอวิ๋นเฮ่อกล่าวเสียงดังก้อง ใบหน้าแดงระรื่อ มองดูคล้ายชายวัยกลางคน
ดวงตาคู่นั้นราวดาวระยิบ เมื่อเปิดปิดประกายไฟผุดขึ้นในความว่างเปล่า จิตพลังอุดมสมบูรณ์จนแค่แววตาเพียงหนึ่ง ก็อาจกวาดความคิดจิตใจของผู้อื่นให้สั่นคลอน