อักขระเวทใหญ่นี้ เป็นสิ่งที่สำนักตี้อินวางไว้ให้ตระกูลชางเมื่อร้อยปีก่อน ตอนที่ตระกูลชางตกลงเป็นฐานที่มั่นในโลกมนุษย์ของสำนัก
ตราบใดที่ยังไม่บรรลุร่างเต๋าแท้ ไม่มีผู้ใดทำลายม่านพิษนี้ได้
ตลอดร้อยปีที่ผ่านมา ตระกูลชางเคยใช้อักขระเวทนี้เพียงครั้งเดียว
นั่นคือเมื่อตระกูลหยวนผูกพันธมิตรกับสำนักเทียนอิน พยายามกดตระกูลชางให้จำศึก เพื่อยึดตำแหน่งแซ่แรกของชางหยวนให้ได้ ฝ่ายสำนักเทียนอินจึงส่งผู้เชี่ยวชาญระดับปรมาจารย์ขั้น 8 ออกมาทำลาย
ปรมาจารย์ฝ่ายตระกูลชางสู้ไม่ได้ ผู้เชี่ยวชาญของสำนักตี้อินมาช่วยไม่ทัน สภาพยับเยินไม่ต่างจากวันนี้เลย
ปรมาจารย์ขั้น 8 ผู้นั้นถูกม่านพิษนี้สังหารต่อหน้าต่อตา คลี่คลายวิกฤตให้ตระกูลชาง และตระกูลชางจึงได้ครองตัวอักษรแรกของชางหยวนมาตั้งแต่นั้น
นั่นคือช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอักขระเวทปกป้องตระกูล และเป็นตำนานของตระกูลชางที่ลูกหลานเล่าขานกันมาทุกชั่วคน
ตอนนี้ ชางอวิ๋นเฮ่อเปิดอักขระเวทปกป้องตระกูลออกมา ลูกหลานตระกูลชางจึงวางใจได้ทั้งหมด
"ม่านพิษงักเหรอ? ใช้ค่ายกลเรียกใช้งาน?"
ดวงตาของเฉินวั่นหลี่สากปราด เขาปล่อยจิตหยั่งรู้ออกไป ไม่ช้าก็ซาบซึ้งโครงสร้างของอักขระเวทใหญ่นี้จนหมดสิ้น
"ใช้ภูมิประเทศเป็นฐานอักขระ ใช้ค่ายกลดึงพลังแห่งฟ้าดินให้กำเนิดไอพิษและหมอกควันพิษ สะสมไว้ในเครื่องรางแกนกลางอักขระ เมื่อใช้งานก็เรียกใช้ค่ายกล ปล่อยพิษออกมา!
พิษควันไฟที่พลังฟ้าดินบำรุงบ่มเช่นนี้ ร่างธรรมดาแทบอยู่ไม่ได้!"
เฉินวั่นหลี่กล่าวเรียบ ๆ
"สายตาดีนัก! ไม่ใช่เรื่องเก้อเลยที่เจ้าคือผู้ยิ่งใหญ่อันดับหนึ่งแห่งยุทธภพในยุคนี้ แม้แต่เทพสงครามพิทักษ์เหนือในอดีต ยังไม่มีสายตาระดับนี้! ข้าถึงกับอยากรู้จริง ๆ ว่าสำนักของเจ้าคือสำนักใด!"