เฉินวั่นหลี่ขมวดคิ้วมองถังหลิงอวี่อย่างขัดใจ
ไม่ว่าจะเป็นผู้ถือบุญสวรรค์ที่ก้าวเข้าสู่ขั้นแก่นทอง หรือปรมาจารย์สายกำลังภายในที่เหนือกว่ามนุษย์ ล้วนมีอายุขัยยืนยาวขึ้นมหาศาล บางส่วนก็มีชีวิตถึงสามร้อยถึงห้าร้อยปี
ตลอดสามถึงห้าร้อยปีนั้น จะไม่มีผู้เฒ่าระดับเหนือมนุษย์หรือแก่นทองรุ่นใหม่ผุดขึ้นมาเลยเลยหรือ?
ขอให้มีสักคน จำนวนอสูรกายชราที่สะสมปีเหล่านี้ไว้ก็คงไม่น้อย?
อสูรกายเหล่านี้ซ่อนเร้นจากโลกภายนอกอย่างสมบูรณ์หรือ? เหตุใดจึงไม่เคยได้ยินข่าวคราวเลยสักนิด?
นับตั้งแต่เขาก้าวเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ คนที่เหนือกว่ามนุษย์ที่เขาได้เผชิญหน้ามีเพียงสองคน
เย่จุนเสิน และผู้อาวุโสแห่งสำนักตี้อิ่น
แต่ที่โลกภายนอกขนานนามกันว่าเหนือกว่ามนุษย์กลับมีเพียงเย่จุนเสินคนเดียว มีตำนานเล่าขานถึงสำนักที่ซ่อนเร้นบ้าง แต่ก็ไม่เคยมีข่าวลือว่าผู้เหนือกว่ามนุษย์เดินกันเกลื่อนกลาด
ซ่อนเร้นยิ่งกว่าใคร ก็ยังเป็นอย่างสำนักตี้อิ่น ในที่สุดก็เลี่ยงการติดต่อกับชาวโลกมนุษย์ไม่ได้!
ดังเช่นผู้อาวุโสองค์ที่ 3 ก็ถูกเรื่องทางโลกดึงดูด ครั้งคราวออกมือสักหนึ่งสองครั้ง ฐานะผู้เหนือกว่ามนุษย์ก็ปิดบังไม่อยู่
แต่แปลกยิ่งกว่านั้น เรื่องว่าผู้เหนือกว่ามนุษย์มีทั้งหมดกี่คน เป็นใครบ้าง กลับเป็นเหมือนความลับขนานใหญ่
จากท่าทีของถังหลิงอวี่ เธอเองก็ไม่รู้ความจริงข้อนี้
ตามเหตุผลปกติ การอยู่บนโลกนี้โดยซ่อนเร้นไร้ร่องรอยอย่างสมบูรณ์ ไม่ใช่สิ่งที่ทำไม่ได้ ด้วยวิชาของผู้เหนือกว่ามนุษย์ การลบล้างร่องรอยการเดินทางของตนไม่ใช่เรื่องยาก แต่จะทำเพื่ออะไร?
พูดอีกนัยหนึ่ง แม้ทำได้ ก็ไม่จำเป็นต้องกระทำ
เว้นแต่จะมีเบื้องหลังแอบแฝงอื่น ไม่เช่นนั้นก็ช่างเร้นลับเกินเหตุ
"ตระกูลถังที่สืบทอดกันมาพันปีในฐานะตระกูลกำลังภายในโบราณ ก็ยังมีข้อสงสัยเช่นนี้หรือ?" เฉินวั่นหลี่ถามขึ้น
"ตระกูลถังไม่มีผู้ฝึกถึงขั้นเหนือมนุษย์มาแล้วห้าร้อยปี อีกทั้งในยุคโบราณ ตระกูลถังนับเป็นเพียงตระกูลสายโลกมนุษย์!"