เฉินวั่นหลี่ยิ้มแห้ง ๆ สายตากวาดมอง "ถังฮั่วฮั่ว" ไปมาสองสามรอบ ก่อนเอ่ยเรื่อย ๆ ว่า "เลขาฯ ของฉันเฉินวั่นหลี่ เธอจะมีหน้ามาจัดการแทนได้กระไร"
ถังเหยียนหรานก้มหน้า หุบปากนิ่งไม่พูดอะไร
ถังหลิงอวี่เตรียมคำตอบไว้นานแล้ว นางเผยรอยยิ้ม ใบหน้างดงามหาปานทำให้ดอกไม้เต็มสวนถังหยวนดูซีดจางไปเลยทีเดียว ทั้งยิ้มทั้งขมวดคิ้วล้วนชวนให้หัวใจแทบไหว
นางก้าวเข้ามาใกล้ โน้มปากไปที่ข้างหูเฉินวั่นหลี่ แล้วแผ่วเบาบอกอะไรบางอย่าง
มุมปากเฉินวั่นหลี่กระตุก ลังเลเพียงชั่วครู่ก็พยักหน้า "เธอชนะ ฉันยอมฟัง!"
"???" ถังเหยียนหรานเงยหน้าขึ้นทันที แววตาสะท้อนความไม่เชื่อสายตา
คนอย่างเฉินวั่นหลี่นี่นะ นิสัยดื้อรั้นดุดัน จะยอมรับการจัดการที่เหลือแปลกของถังหลิงอวี่ได้ยังไง?
หรือว่าจะแอบชื่นชอบสาวงามตรงหน้านี่จริง?
เป็นไปได้สูงมาก คนนี้ไม่เคยจะซื่อตรงเลยสักนิด!
ผู้ชายต่ำต้อย ไม่มีสักคนที่ดีจริง ๆ!
"พี่หลิงอวี่บอกว่า ให้เธออยู่ฝึกบำเพ็ญที่บ่อน้ำและไฟต่อไป ภายในเดือนนี้จะไต่ถึงขั้นครึ่งก้าวปรมาจารย์!" ถังหลิงอวี่พูดด้วยน้ำเสียงเชิญบอกต่อ พร้อมยิ้มอ่อนโยนให้ถังเหยียนหราน
เฉินวั่นหลี่ครุ่นคิดแวบหนึ่ง ก็พยักหน้าตาม "ก็ได้ งั้นเธออยู่ฝึกที่นี่ วางใจเถอะ จะไม่มีใครกล้ามาขวางทางเธออีกแล้ว!"
"เชียะ!" ถังเหยียนหรานจ้องทั้งสองคนอย่างแรง
แล้วบิดเอวหักหัน เดินจากไปเลย!
"???" เฉินวั่นหลี่นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นถังเหยียนหรานหึง
ก้าวไปได้สักพัก นางก็หยุดชะงัก ชี้หน้าเฉินวั่นหลี่ "ผู้ชายต่ำต้อย หนีไปให้พ้น!"
"???" เฉินวั่นหลี่ยิ้มเหรอะ ยกขาเดินจากไปทันที ไม่แม้แต่จะลังเลสักวินาที
……
ถังเหยียนหรานหน้าตึง สายตาหมุนกวาดไปรอบ ๆ ตัวถังหลิงอวี่ "ถังฮั่วฮั่วใช่ไหม? ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นเธอที่ไหนเลยนะ?"
"อืม ครึ่งปีนี้ฉันช่วยพี่หลิงอวี่ทำธุระอยู่ ไม่ได้อยู่ในสำนัก!" ถังหลิงอวี่คิดในใจว่า ห้ามให้ถังเหยียนหรานรู้ว่านางแต่งหน้าปลอมตัวเป็นถังฮั่วฮั่วเด็ดขาด