เย่อู่เทียนก้าวเท้าลอยขึ้นกลางอากาศ ดุจก้าวขึ้นสู่ฟ้า
เสียงหนึ่งดังขึ้นว่า "จงมา" ตราประทับทองแผดเผยรัศมีอันรุ่งโรจน์!
เขาหันไปมองนครหลวงแห่งต้าเซี่ยเบื้องหลังหนึ่งครั้ง แขนยาวกางออก ในมือปรากฏชุดเครื่องแบบทหารขึ้น
นี่คือเครื่องแบบศึกในวันที่เขาได้รับการสถาปนาเป็นเทพสงครามแห่งต้าเซี่ย!
ชุดเครื่องแบบโบยบิน ร่วงลงมาประทับบนแผนหลังของเขา รัศมีครามสายแล้วสายเล่าไหลซึมเข้าสู่ร่าง
เย่อู่เทียนเปี่ยมด้วยขวัญกำลังใจ เสียงก้องกัมปนาทแผ่ไปทั่วสี่ทิศ "กองทัพสามเหล่าแห่งต้าเซี่ย จงรวมเจตจำนงไว้ในร่างเราผู้นี้! ขอเชิญมังกรเสือแห่งกองทัพทั้งสาม!"
ชั่วขณะนั้น กลุ่มเมฆแตกกระจายราวถูกทลาย ม่านมารแห่งที่นี้สลายหายไปสู่ความว่างเปล่าทั้งสิ้น
พลังอันพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า เสมือนหลั่งไหลมารวมกันจากสวรรค์และพื้นพิภพเป็นชั้นเป็นแถว
ระหว่างฟ้าดิน ราวกับมีทหารอาชาล้านนายเคลื่อนพลอย่างกองกลางอันกว้างใหญ่ เจตนาสังหารแผดเผาฟ้า ก่อตัวเป็นภาพเงายักษ์ขนาดมหึมาเบื้องหลังเย่อู่เทียน
นั่นคือเจตจำนงการรบอันไม่เสื่อมคลายของทหารอาชาล้านนาย
นั่นคือวิญญาณวีรบุรุษผู้ล่วงลับนับพันนับหมื่นแห่งต้าเซี่ยที่พิทักษ์ภูผาและสายน้ำแห่งนี้
ณ บัดนี้ทั้งสิ้นกลายเป็นภาพเงาพลังงาน หลั่งไหลมาปรากฏเบื้องหลังเย่อู่เทียน ดูคล้ายท้าวเทพนำทัพเทพหมื่นนายลงมาตัดสินชี้ขาดกับอสูรมารแห่งที่นี้
เมื่อทัพล้านนี้ปรากฏตัวขึ้น ทันใดนั้นบนที่ราบหิมะพันลี้ ราวกับมีภาพเงาของถนนคนครึกครื้นปรากฏขึ้น หมอกลอนราวฝัน
ภายในความฝันนั้น คือไอร้อนคลุ้งคลั่งจากแผงขายอาหารเช้า คือเสียงตะโกนเรียกขายของพ่อค้าแม่ขายอึกทึก คือเสียงอ่านหนังสือของเหล่าศิษย์กลองใส คือเหล่าราษฎรธรรมดาที่ยุ่งวุ่นกับชีวิต คือเสียงครืนครานแห่งถนนที่แสนคับคั่ง!