ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว บนฟ้ายามค่ำคืนเหนือเมืองถ่านอัสดงไร้ดวงดาว มีเพียงเมฆบางสีม่วงคล้ำที่กดต่ำราวกับม่านผืนหนึ่งกำลังค่อย ๆ ร่วงหล่นลงมา
ซูมู่ออกจากสวนเถาฮวา มายังจุดปรากฏตัวในเขตปกติของเมืองถ่านอัสดง ก่อนฝีเท้าจะหยุดชะงัก... ภาพตรงหน้าคือฉากที่เขาไม่เคยเผชิญหน้าอย่างแท้จริงมาก่อน
เส้นทางหอคอยสามสาย แนวป้องกันสามแนว แต่ละแนวเต็มไปด้วยเงาสีคล้ำที่กำลังรุกคืบ
สิ่งพิศวงเหล่านั้นไม่ใช่แค่พวกชั้นต่ำที่กรูกันเข้ามาอย่างที่เขาคิด แต่พวกมันแบ่งระดับ มีหน้าที่แตกต่างกัน และมีกองกำลังหลากรูปแบบผลัดกันเคลื่อนทัพ
ราวกับกองทัพที่ถูกจัดระเบียบมานับพันปี กำลังตั้งขบวนตามยุทธวิธีโบราณบางอย่าง
การโจมตีเมืองที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ เป็นเพียงการหยั่งเชิงของกองทัพมหึมานี้เท่านั้น
สิ่งพิศวงบนเส้นทางซ้ายสวมเกราะขาดวิ่น ถืออาวุธขึ้นสนิม ขบวนของพวกมันเป็นระเบียบราวกับกองทหารที่ถูกปลุกขึ้นจากสุสานโบราณ ทุกย่างก้าวหนักแน่นเป็นจังหวะ
สิ่งพิศวงบนเส้นทางกลางมีรูปร่างใกล้เคียงกับพวกเร่ร่อนในเมือง แต่ท่ามกลางพวกมันกลับมีสิ่งมีชีวิตโครงกระดูกขนาดใหญ่ปะปนอยู่ โครงกระดูกเหล่านั้นเหมือนซากสัตว์ขนาดมหึมาที่ถูกพลังบางอย่างนำมาต่อประกอบเข้าด้วยกัน ขณะเคลื่อนไหวมีเสียงต่ำทุ้มคล้ายกระดูกเสียดสีกัน