ภายในอาณาเขตของสวนเถาฮวา
พื้นดินแปลงเพาะปลูกระดับสองสั่นสะเทือนเบา ๆ
แต่เสียงลมพัดผ่านช่องว่างระหว่างกิ่งไม้ เกิดเป็นเสียงใบไม้เสียดสีกันแผ่วถี่ กลบเสียงสั่นสะเทือนเบาหวิวจากพื้นดินไป
ขณะนั้น หญ้าสีเงินน้ำเงินซึ่งเดิมไหวเอนตามลมอยู่ริมแปลงตรงกลางอาณาเขต พลันหยุดนิ่งไปชั่วขณะหลังเกิดแรงสั่นสะเทือน
ลายสีเงินบนใบไม้กะพริบวูบหนึ่ง ก่อนที่ทั้งต้นจะถูกกระชากลงไป
ไร้สัญญาณเตือน ไม่มีเวลาให้ดิ้นรน ต้นไม้สีน้ำเงินต้นนั้นราวกับถูกมือที่ยื่นขึ้นมาจากใต้ดินคว้าปลายรากฝอยไว้ แล้วทั้งต้นก็จมหายลงไปในดิน เหลือเพียงหลุมขอบขรุขระ
รอยตัดของหลุมยังใหม่ ดินที่พลิกขึ้นมามีสีเข้มกว่าชั้นดินรอบข้างหนึ่งระดับ
ณ ก้นหลุมอันลึกที่สุด วัตถุเรียวยาวสีแดงเข้มท่อนหนึ่งกะพริบแวบในชั่วขณะสุดท้ายก่อนดินจะปิดเข้าหากัน แล้วหดกลับเข้าไปในความมืด
ผิวดินกลับมาเรียบดังเดิมอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงรอยบุ๋มตื้น ๆ เป็นวง กับใบไม้ไม่กี่ใบที่ร่วงจากต้นหญ้าสีเงินน้ำเงิน บิดม้วนช้า ๆ ไปตามลมกลางคืน ขอบใบเริ่มเหลือง
.......
หลายสิบนาทีต่อมา
เฉินจวินผลักประตูโรงงานของกิลด์เข้ามา มือหนึ่งถือกะละมังน้ำปุ๋ยที่ผสมไว้เรียบร้อย
เขาเงยหน้ามองไปทางแปลงทั้งสิบตามความเคยชิน แล้วชะงักไป