ซูมู่ยืนอยู่บนแนวป้องกันช่วงที่ตนรับผิดชอบ ทวนยาวในมือชะงักไปชั่วขณะหลังจากกวาดโจมตีครั้งหนึ่ง
เขาสัมผัสได้ว่าความเร็วในการกวาดล้างพื้นที่แนวป้องกันช่วงสั้น ๆ นี้ยังคงมีประสิทธิภาพ สิ่งพิศวงที่กรูกันเข้ามาแทบไม่มีตัวไหนทนการโจมตีครั้งที่สองจากทวนของเขาได้
แต่เขาก็เห็นแนวป้องกันอีกสองแนวที่อยู่ไกลออกไปกำลังหดตัวเร็วขึ้น ขณะที่แสงจากหอคอยป้องกันกำลังลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นสิ่งเหล่านั้นจากบนกระเช้า
แม่ทัพผีหลายตนที่มีร่างใหญ่โตบดบังท้องฟ้า...เวลานี้พวกมันยังคงหยุดนิ่งอยู่ลึกเข้าไปในสนามรบ ท่ามกลางหมอกสีม่วงคล้ำ พวกมันเงียบงันราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง
พวกมันไม่ได้รุกคืบ ไม่ได้เข้าร่วมกดดันแนวหน้า และไม่ได้ลงมือโจมตีแม้แต่น้อย ความเงียบเช่นนั้นเองแฝงความหมายชัดเจนอยู่
เขารู้ว่าสิ่งเหล่านั้นยังอยู่
ไม่ใช่ว่าพวกมันรุกคืบไม่ได้ แต่แค่ยังไม่คิดจะทำในตอนนี้
หากพวกมันทั้งหมดเริ่มเคลื่อนมาข้างหน้า ด้วยขนาดร่างและระดับพลังงานเช่นนั้น แนวป้องกันช่วงที่เขาประจำอยู่อาจถูกบดขยี้จนสิ้นซากภายในไม่กี่ครั้งโจมตี โลหิตศึกของราชันโบราณช่วยให้เขารักษาจังหวะต่อสู้บนแนวนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่เขาไม่อาจปกป้องแนวป้องกันทั้งสามได้พร้อมกัน และยิ่งไม่อาจหยุดสิ่งพิศวงที่โจมตีระยะไกลไม่ให้ระดมยิงใส่หอคอยป้องกันอย่างต่อเนื่อง
ช่องว่างระหว่างสงครามครั้งนี้กับสนามรบแห่งนี้ ใหญ่โตเกินกว่าที่เขาเคยคาดคิดไว้มาก