คมดาบฝังเข้าไปในรอยแยกของหิน ติดแน่น
คนคนนั้นไม่ได้ชักดาบออกมา เขาปล่อยด้ามดาบ แล้วชักปืนสั้นจากข้างเอว จ่อที่หัวของรูปปั้นหินยักษ์ ลั่นไกยิงต่อเนื่อง
“ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!”
กระสุนห้านัด ยิงใส่ที่จุดเดียวกันหมด หัวกระสุนปะทุบนหิน เศษหินและสะเก็ดไฟกระเด็นกระจาย บนหัวของรูปปั้นหินยักษ์ปรากฏหลุมขนาดเท่ากำปั้น แม็กม่าไหลทะลักออกมาจากรูเหมือนเลือด
แขนของรูปปั้นหินยักษ์ยังคงเหวี่ยงอยู่ แต่ความเร็วช้าลงแล้ว ร่างกายมันเริ่มปรากฏรอยร้าวเป็นวงกว้าง แม็กม่าไหลซึมออกจากทุกรอยร้าว เหมือนกำลังเผาผลาญชีวิตที่เหลืออยู่หยดสุดท้าย
คนคนนั้นจับด้ามดาบสงครามอีกครั้ง ใช้แรงทั้งหมดทั้งร่าง ดึงดาบออกจากคอของรูปปั้นหินยักษ์ จากนั้นเขาจับดาบสองมือ ฟันจากบนลงล่าง ฟาดลงไปเพียงครั้งเดียว
คมดาบตัดเข้าที่กลางหัวของรูปปั้นหินยักษ์ ไล่ลงมา ผ่าหัว คอ หน้าอก ไปจนถึงท้อง
ร่างของรูปปั้นหินยักษ์แตกออกเป็นสองซีกจากตรงกลาง ทรุดลงกับพื้นเสียงดังสนั่น แม็กม่าสีแดงเข้มไหลทะลักออกจากรอยแยก รวมกันเป็นแอ่งเล็ก ๆ บนพื้น เผาถนนโดยรอบดังเสียงฉ่า ๆ
คนคนนั้นยืนอยู่กับที่ หายใจหอบหนัก
บนตัวเขาเต็มไปด้วยเลือด... มีทั้งแม็กม่าของรูปปั้นหินยักษ์ และเลือดของตัวเอง เครื่องแบบทหารที่ไหล่ซ้ายชุ่มโชกไปด้วยเลือด ไหลตามแขนเสื้อลงมาหยด ๆ รอยฉีกที่ง่ามมือยังมีเลือดไหลซึม ข้อนิ้วมือทั้งสองข้างบวมเขียวช้ำ