ซอมบี้ตัวนั้นดิ้นรนพยายามดึงตัวเองออกมา แต่โคลนเหนียวเหมือนมีชีวิต ไต่ตามน่องของซอมบี้ขึ้นไป ทุกที่ที่มันสัมผัส หนังและเนื้อถูกกัดกร่อน เผยให้เห็นกระดูกสีขาวโพลน ซอมบี้ส่งเสียงคำรามอู้อี้ ก่อนร่างทั้งหมดถูกโคลนกลืนหายไป
ไม่กี่วินาทีต่อมา โคลนสลายตัวออก เหลือทิ้งไว้เพียงโครงกระดูกที่ถูกกัดกร่อนจนพรุนไปทั้งร่าง
รูม่านตาของซูมู่หดเล็กลงเล็กน้อย
[โคลนกัดกร่อน (Lv5)]
[เผ่าพันธุ์: สิ่งมีชีวิตธาตุ/]
[ค่าสถานะ: ???]
มอนสเตอร์แบบนี้ เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
ไม่ใช่แค่โคลนพวกนี้
บนต้นไม้ริมถนนสองข้างทาง มีพืชชนิดหนึ่งที่เขาไม่เคยเห็นเกาะอยู่ กิ่งก้านของมันห้อยย้อยลงมาเหมือนกิ่งหลิว แต่ปลายกิ่งทุกเส้นมี “ดอกตูม” เนื้อนุ่มขนาดเท่ากำปั้นงอกอยู่ พื้นผิวของดอกตูมเต็มไปด้วยริ้วรอยละเอียด เต้นตุบๆ เหมือนเส้นเลือด
ซากของมารกินคนสองหัวตัวหนึ่งแขวนอยู่บนต้นไม้ต้นหนึ่ง กิ่งก้านพวกนั้นพันรัดซากไว้ “ดอกตูม” ที่ปลายกิ่งเสียบเข้าไปในหนังและเนื้อของซาก ดูดกินอะไรบางอย่างเป็นจังหวะ
[เถาวัลย์กินซาก (Lv6)]
[เผ่าพันธุ์: พืช/]
[ค่าสถานะ: ???]
สายตาของซูมู่ละจากพืชประหลาดพวกนั้น มองไปยังถนนที่ไกลออกไป
ตรงกลางสี่แยก ก็อบลินสามตัวกำลังขี่อยู่บนหลังสิ่งมีชีวิตที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน รูปร่างของสิ่งมีชีวิตนั้นเหมือนหมาป่า แต่ตัวใหญ่กว่ามาก ทั่วร่างปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียวหม่น แขนขาเรียวยาว กรงเล็บฝังลึกลงไปในรอยแตกของพื้นถนน ดวงตาของพวกมันเป็นสีขาวซีด ไม่มีรูม่านตา ปากแยกกว้างไปจนถึงโคนหู เผยให้เห็นฟันแหลมคมเรียงเป็นแถว