ซอมบี้ตัวนั้นกำลังสร้างการเชื่อมต่อทางจิตกับเขา
ไม่ใช่แค่ตัวนี้ตัวเดียว
หางตาของซูมู่กวาดมองสองข้างทาง ในความมืด ร่างสีขาวเทาจำนวนมากกำลังคลานออกมาจากทุกซอกทุกมุม บางตัวไต่ขึ้นมาจากท่อระบายน้ำ บางตัวบีบตัวออกมาจากช่องว่างประตูม้วน บางตัวพลิกตัวออกมาจากหน้าต่างชั้นสอง พวกมันเคลื่อนไหวเชื่องช้า เกร็ง แต่มุ่งหน้ามาทางเดียวกัน... ทั้งหมดมุ่งตรงมายังเขา
สองสามสิบตัว ยัดเยียดอัดแน่นเต็มท้องถนน
ระดับไม่สูงมาก ส่วนใหญ่ระดับห้า ส่วนน้อยระดับหก ตัวที่ระดับสูงสุด... ยืนอยู่ด้านหลังสุดของฝูงซอมบี้ รูปร่างใหญ่กว่าซอมบี้ตัวอื่นหนึ่งรอบ สวมหมวกทหารเก่าขาดวิ่น... คือระดับเจ็ด
แต่สิ่งที่ซูมู่สังเกตเห็นไม่ใช่ระดับของพวกมัน
แต่เป็นรูปแบบการเดินของพวกมัน ไม่ใช่คลื่นซอมบี้ที่ไร้สมอง พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง แต่เป็นการล้อมกรอบอย่างเป็นชั้นเชิง มีการประสานงาน... ซอมบี้แถวหน้าเดินตรงกลาง ซอมบี้ปีกข้างเดินขนาบสองฝั่ง “ซอมบี้หมวกทหาร” ที่อยู่แถวหลังยืนอยู่กับที่ อ้าปากหุบปาก เหมือนกำลังออกคำสั่ง
พวกมันกำลังใช้กลยุทธ์
ซูมู่สูดลมหายใจลึก ไม่ลังเล
ทวนยาวถูกอัญเชิญออกจากมิติส่วนตัว เขาพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้
ท่าแรกกวาดโจมตี ซอมบี้สามตัวหน้าสุดถูกกวาดกระเด็นหักเอว ท่าที่สองพุ่งแทง ทะลวงหัวซอมบี้ตัวหนึ่ง แรงที่เหลือไม่หยุด พาซอมบี้ตัวข้างหลังอีกตัวตรึงติดกำแพง ท่าที่สามหวนคืน ปลายทวนด้านหลังกระแทกสวน กระแทกกะโหลกซอมบี้ตัวหนึ่งที่ตะครุบมาจากด้านข้างจนแตก