“ปัง......!”
เสียงปืนไม่ใช่เสียง “คลิก” เบาๆ แต่เป็นเสียงทุ้มหนัก ราวกับมีบางอย่างระเบิดขึ้น
กระสุนพุ่งออกจากรังเพลิง ทะลุโพรงกะโหลกของหมายเลขเจ็ด......แต่ไม่มีเลือดไหล กระสุนทะลุผ่านศีรษะของเขา ดั่งผ่านมวลอากาศ ผ่านภาพฉาย ผ่านหมอกบางๆ
ร่างของเขาเริ่มพร่าเลือนในวินาทีที่กระสุนทะลุผ่าน ดั่งโทรทัศน์เก่าๆ ภาพเริ่มมีสัญญาณรบกวนเป็นจุดขาวดำจากขอบ กัดกร่อนเข้ามาทีละชั้น ใบหน้าของเขา......ใบหน้าที่สะอาด สงบ และมีรอยยิ้มจางๆ ติดอยู่เสมอ......แตกเป็นเสี่ยงท่ามกลางสัญญาณรบกวน ดั่งกระจกที่ถูกค้อนทุบ
“เป็นไปไม่ได้......เป็นไปไม่ได้......”
ปากของเขายังขยับ แต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา ซูมู่อ่านจากริมฝีปากได้ว่าเขากำลังท่องสองคำนี้ซ้ำไปมา แล้วหมายเลขเจ็ดก็หายไป
ไม่ใช่ล้มลง ไม่ใช่สลายไป แต่เหมือนสายลม พัดหายไปจากเก้าอี้ จากพื้นที่นั้น จากโลกนี้อย่างเงียบงัน เก้าอี้ยังอยู่ โต๊ะยังอยู่ ปืนบนโต๊ะยังอยู่ คราบเลือดนั้นยังอยู่ แต่หมายเลขเจ็ดไม่อยู่แล้ว
พื้นที่เงียบสงัดไปชั่วขณะ จากนั้นเสียงจักรกลเย็นชาก็ดังก้องไปทั่ว
[ยืนยันการผ่านสถานที่ลับ]
[ผู้เข้าร่วม “ซูมู่” เสร็จสิ้นการท้าทายทั้งหมดของ “สถานที่ลับรูเล็ต”]
[สถานที่ลับจะปิดในอีก 60 วินาที]