“นี่มันบีบให้ฉันก่ออาชญากรรมชัด ๆ...” ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัวซูมู่
ถ้ารับสาวสวยเข้ามาอีกสักสองสามคน ค่าความสบายก็จะเพิ่มขึ้นได้อีกหรือเปล่า?
แต่เขาก็รีบปัดความคิดนี้ทิ้ง
พื้นที่ในกระเช้ามีจำกัด อีกทั้งการอยู่ร่วมกันก็หมายถึงความรับผิดชอบ
หลินอวี่เวยเข้ามาได้เพราะเขาไว้ใจเธอ ไม่ใช่ใครก็มีสิทธิ์ย่างเท้าเข้ามาที่นี่
แน่นอนว่า ตอนนี้กระเช้ารองรับการอยู่ร่วมกันได้แค่สองคน
เขามองค่าความสะอาดของสภาพแวดล้อมที่เพิ่มขึ้น 10 แต้ม การจัดเก็บข้าวของของหลินอวี่เวยช่วยเพิ่มได้เท่ากับเตียงน้ำที่เขาใช้เหรียญโลกหนึ่งแสนเหรียญซื้อมาเลยทีเดียว
ซูมู่หันไปมองหลินอวี่เวย แววตาซับซ้อนเล็กน้อย “ฝีมือจัดของของคุณเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เยอะ”
หลินอวี่เวยไม่รู้ว่าทำไมจู่ ๆ ซูมู่ถึงพูดเรื่องนี้ จึงตอบเพียง “อืม”
ซูมู่พูดต่อ พยายามวางน้ำเสียงให้เป็นธรรมชาติที่สุด “ต่อไปเรื่องความสบายในกระเช้า ผมยกให้คุณจัดการแล้วกัน เงินซื้อของผมออกเอง ถ้าทำให้ที่นี่อยู่สบายขึ้นได้ อยากซื้ออะไรก็ซื้อเลย”
หลินอวี่เวยมองเขา ความคิดเดียวผุดขึ้นมาในหัว: หมอนี่ถึงขั้นฆ่าแม่ทัพผีได้แล้ว ตอนนี้กลับมาใส่ใจว่าอยู่สบายหรือเปล่า
ถึงอย่างนั้นเธอก็พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม
อากาศภายในกระเช้ากลับมาเงียบสงบอีกครั้ง แต่ก็ดีกว่าก่อนหน้านี้อยู่บ้าง ทั้งสองยืนอยู่คนละมุม ไม่มีใครมองไปทางเตียงน้ำ
ครู่หนึ่ง ซูมู่ก็เปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาเหลือบดูรายชื่อกิลด์