หากคำนวณจากค่าสถานะด้านความปลอดภัยของตัวเอง นับจากนี้ไปโอกาสที่เธอจะพลาดท่าในป่าก็เพิ่มขึ้นกว่าสิบเท่า เธอถึงขั้นอาศัยพลังป้องกันรับการโจมตีจากมอนสเตอร์ขนาดเล็กถึงกลางได้โดยตรง
หลินอวี่เวยใช้เวลาสักพักกว่าจะสงบใจลง จากนั้นจึงหันกลับไปมองด้านในกระเช้า
เธอจำคำพูดของซูมู่ได้... “ทำให้ที่นี่อยู่สบายขึ้นหน่อย”
เธอเดินไปข้างเตียงน้ำ ตั้งใจจะนั่งพักสักครู่ก่อน
แต่ปลายนิ้วเพิ่งแตะลงบนพื้นเตียง ข้อมูลไอเทมก็เด้งขึ้นมา
[เตียงน้ำในฝัน รุ่นท็อป เพิ่มความสุขและความเร่าร้อนระหว่างคู่รัก]
หลินอวี่เวยชักมือกลับราวกับถูกลวก ใบหน้าแดงซ่านขึ้นมาทันที
“หมอนั่นไปเอาเตียงแบบนี้มาจากไหนกัน?”
เธอจ้องเตียงน้ำ สมองปั่นป่วนไปหมด “หรือว่าเขารู้ว่าฉันจะมา เลยตั้งใจเตรียมไว้? ...เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?”
เธอยืนนิ่งอยู่หน้าเตียง ลืมไปเสียสนิทว่าตั้งใจแค่มานั่งพัก
ผ่านไปพักใหญ่ เธอถึงค่อยเบือนสายตาออกไปทั้งที่หน้ายังแดง แล้วไล่ดูเฟอร์นิเจอร์ที่ช่วยเพิ่มความสบายในหน้าต่างซื้อขาย
เธอไม่ได้ซื้อ แค่จดจำเอาไว้ก่อน
พื้นที่มีไม่พอจริง ๆ จะเพิ่มอะไรต้องวางแผนก่อน
จากนั้นเธอเปิดแชนแนลโลก เริ่มรวบรวมข่าวสาร
นี่เป็นสิ่งที่เธอทำเป็นประจำทุกวัน
บทสนทนาไร้สาระ คำบ่น และการทะเลาะกันมากมายเหล่านั้น ในสายตาคนอื่นเป็นเพียงเสียงรบกวน แต่สำหรับเธอ ทุกอย่างล้วนเป็นข้อมูล
เธอกวาดตาอ่านทีละข้อความ คัดกรอง จัดหมวดหมู่ แล้วจดส่วนที่มีประโยชน์ลงในสมุดข่าวสาร
อ่านไปได้ครึ่งหนึ่ง บรรยากาศในแชนแนลก็เปลี่ยนไปกะทันหัน