ซูมู่ยืนอยู่ในพื้นที่สีขาวเทาของสนามประลอง ตรงหน้ามีแผงยืนยันการท้าทายรอบที่สี่ลอยอยู่
สามรอบแรกไม่ยากสำหรับเขา แทบไม่ได้ลงมืออย่างจริงจังด้วยซ้ำ
อันดับเจ็ดเป็นมอนสเตอร์รูปร่างมนุษย์ระดับสิบคุณภาพสีม่วง ความเร็วใช้ได้ ทักษะก็แพรวพราว แต่เมื่อเผชิญกับการล็อกจุดอ่อนของซูมู่ กระบวนท่าพวกนั้นก็เหมือนถูกเปิดโปงจนเห็นโครงสร้าง ไม่ถึงสองนาทีก็พ่ายแพ้
อันดับสี่รับมือยากกว่าเล็กน้อย เป็นระดับสิบคุณภาพสีม่วงเหมือนกัน ทั้งยังมีพลังป้องกันสูงมากและสะท้อนความเสียหาย ซูมู่ใช้ร่างแยกเงาทดลองกลไกสะท้อนความเสียหายของมัน พอยืนยันเงื่อนไขการทำงานได้แล้ว ก็ฉวยจังหวะว่างระหว่างการโจมตีของอีกฝ่าย แทงทวนยาวเข้าที่ลำคอทันที
จากนั้นก็ถึงอันดับหนึ่ง
ซูมู่กวาดตามองข้อมูลของผู้ครองอันดับหนึ่ง
[ราชันพายุทราย (Lv10 คุณภาพเหลือง)......สิ่งมีชีวิตหัวกะทิในสภาพแวดล้อมทะเลทราย มีความสามารถควบคุมเม็ดทรายให้ก่อตัวเป็นเกราะและอาวุธ พลังการต่อสู้เพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่ออยู่ในภูมิประเทศแห้งแล้ง]
“ระดับสิบคุณภาพเหลือง” ซูมู่พึมพำ
เขาหมุนข้อมือเล็กน้อย ก่อนก้าวเข้าสู่ม่านแสงเคลื่อนย้าย
สนามรบจำลองภูมิประเทศทะเลทราย ทะเลทรายสีเหลืองทอดยาวสุดสายตา บนศีรษะไร้ดวงอาทิตย์ แสงสว่างสาดมาจากทุกทิศทางจนเม็ดทรายทุกเม็ดขาวโพลน
ตอนราชันพายุทรายผุดขึ้นมาจากหลังเนินทราย พื้นดินทั้งผืนก็เริ่มไหลเคลื่อน
เม็ดทรายราวกับถูกบางสิ่งดึงดูด พากันไหลไปรวมตัวรอบมันและจับตัวเป็นเกราะที่บิดไหวไม่หยุด ปลายแขนทั้งสองข้างยืดยาวออก กลายเป็นคมโค้งคู่หนึ่งที่อัดแน่นจากเม็ดทราย คมอาวุธหยาบกระด้าง แต่มีแสงสีเหลืองจาง ๆ เคลือบอยู่