เหล่าหัวหน้ากิลด์แลกเปลี่ยนความเห็นกันผ่านข้อความส่วนตัว ไม่นานก็ได้ข้อสรุปตรงกัน...
ถ้าอีกเดี๋ยวมีสิ่งประหลาดบุกมาจากทางนั้น โดยมีมอนสเตอร์กับหอคอยคอยขวางอยู่ ก็จะเป็นโอกาสล่าชั้นยอด
กลางวันแทบไม่เจอสิ่งประหลาดเลย แต่พอเจอก็หมายถึงตายแน่ ความคืบหน้าภารกิจกิลด์ที่ต้องฆ่าสิ่งประหลาด 100 ตัว ยังไม่ขยับเลยสักนิด
ถ้าคืนนี้มีสิ่งประหลาดจำนวนมากบุกมาจริง ๆ พวกเขาก็แค่ต้องอยู่หลังหอคอย รอให้มอนสเตอร์กับสิ่งประหลาดสู้กันจนหมดแรง แล้วค่อยลงมือเก็บงานก็พอ
การพูดคุยในแชนแนลค่อย ๆ เปลี่ยนจากความตื่นตระหนกเป็นความตึงเครียดปนคาดหวัง
ทุกคนกลั้นหายใจ จับจ้องขอบฟ้ายามค่ำคืนที่ถูกแสงสีแดงเข้มปกคลุม รอให้บางสิ่งปรากฏขึ้น
แล้วในความมืดก็มีบางอย่างขยับ
ไม่ใช่สิ่งประหลาดจำนวนมหาศาลที่ทะลักออกมาจากความมืด แต่เป็นเงาร่างของคนคนหนึ่งที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในราตรี
ชายคนนั้นก้าวฉับ ๆ กลางอากาศ ท่วงท่าลื่นไหลราวกับเหยียบอยู่บนพื้นแข็ง เขาเคลื่อนผ่านรอยต่อระหว่างราตรีสีแดงเข้มกับหมอกหนาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเขาเข้าใกล้เขตที่แสงจากหอคอยส่องถึง ใบหน้าก็ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น...ซูมู่
ทั้งแชนแนลเงียบกริบไปชั่วขณะ ไม่ใช่เพราะไม่มีอะไรจะพูด แต่เพราะทุกคนต่างตะลึงงัน
"...ซูมู่เหรอ? เขามาจากทางนั้นได้ยังไง?"
"เขตสีแดงน่ะเหรอ? เขาเข้าไปในเขตสีแดงคนเดียวแล้วยังมีชีวิตกลับมาได้ด้วย?"
"ท่าวิ่งเมื่อกี้ของเขา...ทำไมฉันรู้สึกว่าเขาลอยมาเลยล่ะ?"