เขายืนอยู่ตรงริมขอบหอคอย กวัดแกว่งทวนยาว แทงออกไป แล้วชักกลับ ทุกครั้งที่โจมตีล้วนปักเข้าใส่จุดตายของสิ่งพิศวงอย่างแม่นยำ แทบไม่มีตัวไหนยืนหยัดใต้ทวนของเขาได้เกินการโจมตีครั้งที่สอง
สำหรับซูมู่ นี่ก็แค่ทำสิ่งที่ทำไปตลอดทางตอนหนีเอาตัวรอดก่อนหน้านี้ต่อเท่านั้น แต่ในสายตาของคนที่ยืนดูอยู่ สิ่งพิศวงที่ดิ้นรน กรีดร้อง และพยายามเข้าใกล้ฐานหอคอยต่างล้มลงต่อหน้าเขาเป็นแถบ ราวกับพวกมันไม่ใช่สิ่งน่าสะพรึงกลัว แต่เป็นเพียงเป้าซ้อมที่กรูกันเข้ามาไม่หยุดแล้วถูกเขากวาดล้มลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เสียงแจ้งเตือนการสังหารดังขึ้นข้างหูไม่ขาดสาย แถบค่าประสบการณ์ก็เพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง... จากระดับ 12 ที่เกินครึ่งไปเป็น 55 เปอร์เซ็นต์ 60 เปอร์เซ็นต์ และ 65 เปอร์เซ็นต์ ทุกครั้งที่ตัวเลขขยับ เขาก็เข้าใกล้เส้นเลื่อนระดับครั้งต่อไปมากขึ้น
“เขาฆ่าไปกี่ตัวแล้ว?”
“ภารกิจกิลด์ที่ต้องฆ่า 100 ตัวนั่น ตอนเขาเข้ามาเมื่อสิบนาทีก่อนเพิ่งเริ่มรับภารกิจเอง ตอนนี้ก็...”
“สำเร็จแล้ว ดูประกาศภารกิจในแชนแนลกิลด์สิ ปลดล็อกการเคลื่อนย้ายหมู่แล้ว”
“...ก็เป็นคนที่ยังมีชีวิตเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมถึงต่างกันขนาดนี้?”
ขณะที่เสียงพูดคุยยังดำเนินต่อไป จู่ ๆ ก็มีเสียงแจ้งเตือนระบบใหม่ดังขึ้นข้างหูซูมู่
[ภารกิจกิลด์หนึ่งสำเร็จแล้ว ปลดล็อกความสามารถของกิลด์: เคลื่อนย้ายหมู่... ภายในดันเจียนนี้ สามารถเรียกสมาชิกกิลด์ให้เคลื่อนย้ายมายังบริเวณใกล้หัวหน้ากิลด์ได้]
