เขาส่ายหัว
จะมีความรู้สึกตัวหรือไม่ช่างมัน ขอแค่มันโตได้ก็พอ
เขาหยิบปุ๋ยที่ได้จากการแยกส่วนมอนสเตอร์ก่อนหน้านี้ออกมาจากกระเป๋า แล้วโรยรอบแท่นปลูกเป็นวงกลม ทันทีที่ปุ๋ยสัมผัสกับดิน ใบของโสมโลหิตก็สั่นไหวเล็กน้อยราวกับกำลังหายใจ
จากนั้นเขาก็มองไปที่เหล้ายาสองไหที่หมักเสร็จแล้ว
เขาไม่รีบดื่ม
ซูมู่หยิบรากฝอยที่ตัดมาชิ้นหนึ่งซึ่งล้างด้วยน้ำแร่แล้วขึ้นมาถือไว้บนฝ่ามือ มองอย่างพินิจ สีแดงเข้ม ผิวมีริ้วรอยละเอียด ตรงรอยตัดยังน้ำเลี้ยง เขาดมดู... กลิ่นหอมสดชื่นลอยเข้าจมูก แค่ได้กลิ่นก็รู้สึกจิตใจกระปรี้กระเปร่า
ก่อนหน้านี้เขาใช้รากฝอยแช่น้ำ เพิ่มพลังกายไป 16 แต้ม แต่นั่นคือการแช่น้ำซึ่งเจือจาง ตอนนี้กินสดโดยตรง ผลจะเป็นอย่างไร?
ซูมู่เอารากฝอยใส่ปาก เคี้ยวไปสองสามครั้ง
รสชาติแปลกมาก ไม่ขม ไม่ฝาด แต่เป็นรสที่บรรยายไม่ถูกเหมือนโลหะผสมกับสมุนไพร น้ำเลี้ยงแตกกระจายในช่องปาก กลิ่นหอมสดชื่นนั้นไหลลงคอ ตรงสู่กระเพาะ
จากนั้นกระแสความร้อนสายหนึ่งก็พุ่งขึ้นจากกระเพาะ
ไม่ใช่ความรู้สึกหัวใจเต้นระรัวและเส้นเลือดเหมือนจะระเบิดเหมือนตอนดื่มน้ำรากฝอยก่อนหน้านี้ แต่เป็นความอุ่นที่อ่อนโยนกว่า ค่อย ๆ แผ่กระจาย เหมือนมีใครจุดตะเกียงในร่าง ความร้อนแผ่จากกระเพาะสู่รอบทิศ ค่อย ๆ แทรกซึมเข้าไปในทุกเนื้อเยื่อ