ซูมู่จ้องมองตัวเลขบนแพนเนล สูดลมหายใจเข้าลึกๆ
พลังโจมตี 123 แต้ม ความว่องไว 59 แต้ม พลังกาย 87 แต้ม
นี่มันหมายความว่าอะไร? ยักษ์ถือขวานคุณภาพน้ำเงินที่เขาเคยสู้ก่อนหน้านี้ มีพลังโจมตี 72 พลังกาย 65 ความว่องไว 28 ตอนนี้ค่าสถานะของเขาเหนือกว่ามอนสเตอร์ตัวนั้นทุกด้าน ถ้าตอนนี้ให้เขาเจอคู่ต่อสู้ระดับนั้นอีก ไม่ต้องใช้ปืนพกเลย แค่ทวนเล่มเดียวก็จบ
ส่วนถ้าเจอคนอื่น
แต้มค่าสถานะตอนนี้ของเขามากกว่าระดับ 1 ปกติถึง 7 เท่า
แม้แต่ระดับ 2 ก็ยังมากกว่า 5 เท่า
และที่สำคัญนี่คือค่าสถานะรวม ถ้าดูเฉพาะค่าสถานะที่มีผลจริง ยิ่งมากกว่า 10 เท่า นี่ถือเป็นการบดขยี้
รอให้เขาเปลี่ยนอาชีพที่สองเสร็จ รอให้เขาใช้ส่วนที่เหลือของโสมโลหิตให้หมด...
“ไม่ได้ หลงระเริงไม่ได้...”
ซูมู่รีบกดความลำพองใจในอกลงไป
เพราะใครจะรู้ว่าโลกนี้จะเกิดความผันผวนอะไรขึ้นอีก
ครู่ใหญ่ ซูมู่ดึงสติกลับมา
ซูมู่ปิดแพนเนล พิงกำแพง มองฟ้านอกหน้าต่างที่ค่อยๆ สว่างขึ้น
เขากำลังจะหลับตาพักสักหน่อย ทันใดนั้น...
เสียงกลไกเย็นเยียบดังไปทั่วเส้นเคเบิล
[ประกาศเขตเคเบิลหมายเลข 886]
[กำลังจะถึง “เมืองถ่านอัสดง”]
[กระเช้าจะหยุดเดินเป็นเวลา 72 ชั่วโมงหลังจากถึงที่หมาย ระหว่างนี้ผู้รอดชีวิตทั้งหมดจะถูกบังคับปล่อยลงสู่ตัวเมือง]
[โปรดเตรียมตัวให้พร้อม]
เสียงกลไกเย็นเยียบดังก้องทั่วเส้นเคเบิล ทุกคำตอกลงในแก้วหูของทุกคนราวกับตะปู