อุลตร้า: มอบรางวัลเสร็จแล้ว ระบบหนีหาย

ตอนที่ 3 ทำสัญญากับไซเกากู

6 นาที· 1.3K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

【แตะที่นี่เพื่อรับรางวัลเช็กอิน ได้รับกาลัคตรอน MK2 หนึ่งตัว】

หลังเข้ามาในห้องโดยสาร เครื่องมือรบหลอมรวมที่เงียบสงบมาตลอดก็ปรากฏขึ้นในมือของเซี่ยหยางโดยอัตโนมัติ

เขามองเครื่องมือศึกที่ปรากฏในมือตัวเองด้วยความสนใจ พลิกดูไปมาก็พบว่าไม่ต่างจากเครื่องปกติ สิ่งเดียวที่ต่างคือสี ส่วนใหญ่เป็นสีฟ้า แต่ของเขากลับเป็นสีดำ

“เครื่องมือศึกสีดำ ดูดีเหมือนกันนะ”

พูดจบ ก็โยนลูกแสงของไซกอร์กลงในห้องโดยสาร

โชคดีที่ห้องโดยสารของยานหลิงตงจุได้มาก ไม่อย่างนั้นในวินาทีที่ไซกอร์กออกมา ทั้งลำยานคงถูกดันจนแตกร้าว

ก้อนแสงพอตกถึงพื้นก็ขยายตัวทันที กลายเป็นอาณาเขตเวทสีแดงเข้ม ภายในอาณาเขตนั้น สัตว์ประหลาดดุร้ายน่าสะพรึงค่อย ๆ ปรากฏร่าง คืออสูรเทพนรก ไซกอร์ก!

ทั้งตัวปกคลุมด้วยเกราะแข็งสีแดงเข้มและหนามแหลมสีดำสนิท บนหัวมีเขาโค้งขนาดมหึมาสองคู่ หางหนาใหญ่ฟาดไปมาจนพื้นโลหะผสมประกายไฟกระเซ็น ค้อนยักษ์ในมือซ้ายของมันทุบใส่กำแพงอาณาเขตอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาเรียวยาวเปล่งแสงดุร้าย จ้องเขม็งมาที่เซี่ยหยาง

มันมองเซี่ยหยาง ความโลภอันเข้มข้นผุดขึ้นในใจ คิดจะกลืนกินเซี่ยหยางเพื่อเสริมพลังตัวเอง แล้วทะลวงอาณาเขตเวทบ้า ๆ นี้ออกไป

เซี่ยหยางยืนอยู่นอกอาณาเขตเวท มองเทพอสูรยักษ์ตรงหน้า ในแววตาไม่มีความกลัว กลับมีความตื่นเต้นแทน

“นี่... คืออสูรเทพนรก ไซกอร์กสินะ! เท่สุด ๆ ไปเลย!”

เซี่ยหยางมองรูปร่างอันทรงพลังของไซกอร์กอย่างหลงใหล ตอนชาติก่อนที่ดูภาพยนตร์เอ็กซ์ เขาก็เคยทึ่งว่าโมเดลของไซกอร์กเท่จริง ๆ ติดห้าอันดับสัตว์ประหลาดที่เท่ที่สุดในใจเขาได้เลย

ไม่ใช่แค่หน้าตาดี ฝีมือก็แกร่ง ถ้าไม่ใช่เพราะตอนท้ายเอ็กซ์ยืมพลังของรุ่นพี่ทั้งสองแล้วใช้เบตาสปาร์คอาร์เมอร์ ผลแพ้ชนะก็ยังไม่แน่

เขาเก็บสายตาคลั่งไคล้ ยกเครื่องมือศึกในมือขึ้น ยีนเลบรันโดในร่างกายกำลังปั่นป่วนสุดขีด เขาอัดพลังเลบรันโดที่ยังใช้ไม่คล่องเข้าไปในเครื่องมือศึกอย่างแรง

ชั่วพริบตา เครื่องมือศึกก็เปล่งแสงสีม่วงแดงจนแสบตา โซ่พลังงานหลายเส้นพุ่งออกมา ทะลุผ่านอาณาเขตเวทโดยตรง พันรัดแขนขา คอ และหางของไซกอร์กอย่างแม่นยำ

ไซกอร์กที่ถูกโซ่มัดดิ้นรนสุดแรง พ่นเปลวไฟสีแดงเลือดเผาโซ่เหล่านั้น พยายามเผาให้ขาด

แต่ยิ่งไซกอร์กดิ้น โซ่ก็ยิ่งรัดแน่น อำนาจครอบงำสัตว์ประหลาดที่มาจากเลบรันโด เหมือนแรงโน้มถ่วงของดาวนิวตรอน กดทับวิญญาณของมันอย่างหนักหน่วง

เมื่อเซี่ยหยางส่งพลังเข้าไปมากขึ้นเรื่อย ๆ ไซกอร์กทั้งตัวก็อ่อนแรงลง ไม่นานก็กลายเป็นการ์ดสีทองใบหนึ่งกลับเข้าไปในเครื่องมือศึกของเซี่ยหยาง

“ฮู้~ เหนื่อยจริง ๆ” เซี่ยหยางมองไซกอร์กในช่องแรกของเครื่องมือศึกที่นอนคว่ำอยู่บนพื้นอย่างอ่อนล้า กำลังค่อย ๆ ดูดซับอนุภาคพลังงานในพื้นที่ของเครื่องมือศึกเพื่อฟื้นฟูตัวเอง

เมื่อเห็นว่าจับไซกอร์กได้สำเร็จ เซี่ยหยางก็ลองใช้ผลของดวงตาโฮโล ทันใดนั้นแผงสีฟ้าขาวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

【อสูรเทพนรก ไซกอร์ก

ฉายา: สัตว์ยามะ/บาปแห่งความทุกข์ทรมาน

เพศ: หญิง

ส่วนสูง: 66 เมตร

น้ำหนัก: เจ็ดหมื่นตัน

บทบาท: แทงค์สายอัญเชิญ

โจมตี: 7000

ป้องกัน: 8000

พลังชีวิต: 10000

สกิล 1. บ่อเลือดนรก: พ่นลำแสงทำลายล้างแรงระเบิดสูงสีแดงดำจากปาก เมื่อลำแสงสัมผัสพื้นจะละลายชั้นดินเหมือนเลือดแล้วแทรกผ่านไป

สกิล 2. สัตว์ยามะอัญเชิญ: ยิงมิสไซล์จากหนามแหลมรูปทิวเขาดาบบนหลัง สร้างสัตว์ยามะแยกร่างอย่างเกกูอันดรา เกกูกอร์ซา ฯลฯ ได้ จัดตั้งกองทัพนรกต่อสู้ร่วมกัน แต่ละตัวมีวิธีโจมตีเฉพาะตัว

สกิล 3. ดูดซับพลังงาน: อวัยวะรูปดอกไม้บนอกเปิดออกและยื่นหนวดออกมา ดูดซับพลังงานแห่งแสงได้ หลังดูดซับจะเสริมพลังโจมตีของตัวเองได้

สกิล 4. โจมตีต่อเนื่องระยะประชิด: แขนขวารูปพลองฟาดสร้างความเสียหายสูงมาก ผสานกับการกวาดของหางรูปเลื่อย ความสามารถระยะประชิดแข็งแกร่งสุดขีด ยังใช้หางต้านทานสกิลตัดระดับสูงได้ตรง ๆ

พาสซีฟ. ร่างนรก: ผิวกายเป็นของเหลวควบแน่นโบส-ไอน์สไตน์ ภูมิคุ้มกันการโจมตีปกติทั้งหมด ทำลายการป้องกันได้เฉพาะด้วยลำแสงพิเศษหรือสกิลลำแสงระดับสูง ต้านทานระยะประชิดเต็มเปี่ยม】

เซี่ยหยางเห็นแผงข้อมูลของไซกอร์กแล้วตะลึง เขาเคยคิดว่าค่าของไซกอร์กจะสูง แต่ไม่เคยคิดว่าจะสูงขนาดนี้ พลังโจมตีสูงถึงเจ็ดพัน ป้องกันแปดพัน พลังชีวิตถึงหนึ่งหมื่น! ไม่เพียงเท่านั้น เธอยังมีสี่สกิลกับหนึ่งสกิลพาสซีฟด้วย

“บัดซบ! ค่าพลังนี้ กลไกนี้! สุดยอดไปเลย!”

ตอนนี้เซี่ยหยางรู้สึกดีมาก ด้วยสภาพตอนนี้ของเขา ไปเข้าร่วมศึกชิงชัยเลโอนิกซ์ ก็เป็นผู้ชนะชัวร์ ๆ ใช่ไหมล่ะ แม้แต่บอสสุดท้ายอย่างชาวดาวเลบรันโด ก็คงโดนเขากลืนเข้าไปได้ด้วยซ้ำ!

มองอุปกรณ์ระดับสูงสุดของตัวเอง เซี่ยหยางรู้สึกว่าไม่ขาดอะไรอีกแล้ว

“คิก ๆ ๆ เลบรันโด นายรออยู่บนดาวฮามะเถอะ ฉันจะไปหา ฮ่า ๆ ๆ ๆ” พูดจบ เซี่ยหยางก็เดินกลับไปที่ศูนย์ควบคุม

“ยานหลิงตง เปิดระบบตรวจจับ ค้นหาว่าบนดาวทั้งดวงมีร่องรอยสิ่งมีชีวิตหรือไม่ และสำรวจว่ามีวัสดุพิเศษอะไรหรือเปล่า”

เมื่อกลับถึงศูนย์ควบคุม สิ่งแรกที่เซี่ยหยางทำคือสั่งให้เธอตรวจหาสิ่งมีชีวิต แม้เซี่ยหยางตอนนี้จะมีทุนให้ยโสได้ แต่เขาไม่แน่ใจว่าดาวดวงนี้คือสมรภูมิแรกของศึกชิงชัย นั่นคือดาวโบลิสหรือเปล่า

“ติ๊ง! ระบบตรวจจับกำลังเริ่มทำงาน โปรดรอสักครู่ กัปตัน” เสียงผู้หญิงแผ่วเบาก้องอยู่ในศูนย์ควบคุม

ระหว่างรอผล เซี่ยหยางก็ไม่ได้อยู่เฉย แต่เริ่มศึกษาวิธีขับยานหลิงตง แม้ยานจะมีระบบขับอัตโนมัติ แต่เขาก็อยากลองขับยานอวกาศด้วยมือตัวเองสักครั้ง

โชคดีที่ด้วยดวงตาโฮโล เซี่ยหยางจึงเรียนรู้วิธีควบคุมยานหลิงตงได้อย่างรวดเร็ว

“ติ๊ง! ตรวจจับสิ่งมีชีวิตเสร็จสิ้น ผลลัพธ์: ไม่พบสัญญาณชีวิต ตรวจวัสดุพิเศษเสร็จสิ้น ผลลัพธ์: พบเทือกเขาแร่พิเศษ”

ระบบอัจฉริยะของยานหลิงตงส่งผลลัพธ์ให้เซี่ยหยางในตอนนั้น

“อืม? ไม่มีร่องรอยสิ่งมีชีวิตเหรอ งั้นนี่ก็ไม่ใช่สนามมือใหม่ของศึกชิงชัยนั่นสินะ” เซี่ยหยางลูบคางของตัวเอง “ยังมีแร่อีกเหรอ? ในเมื่อดาวดวงนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตเลย งั้นฉันก็ขอรับไว้ด้วยความยินดีแล้วกัน คิก ๆ ๆ~”

“ยานหลิงตง ปิดโหมดพรางตัวทางแสง สตาร์ทยาน มุ่งหน้าไปยังเทือกเขาแร่นั้น”

“รับทราบ ปิดการพรางตัวทางแสงแล้ว กำหนดพิกัดแล้ว ยานกำลังออกเดินทาง ขอให้กัปตันนั่งให้มั่นและจับให้แน่น”

ในวินาทีที่การพรางตัวทางแสงถูกยกเลิก ยานลำมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนที่ราบหินทะเลทรายอันไร้ชีวิตชีวา พร้อมเสียงเครื่องยนต์คำราม ยานหลิงตงเริ่มค่อย ๆ ทะยานขึ้น แล้วก็หายไปจากที่เดิม ไปปรากฏในที่ที่อยู่ห่างออกไปนับพันลี้

ยานหลิงตงบินไปราวหนึ่งนาที ก็มาถึงเหนือเทือกเขาแร่อันกว้างใหญ่นั้น

“ยานหลิงตง หาที่โล่งจอดยานแล้ว ก็เปิดเรดาร์ตรวจจับชีวิตไว้ตลอดเวลา”

“รับทราบ กัปตัน”

เซี่ยหยางที่ออกจากยานหลิงตงมาถึงตีนเขาลูกหนึ่ง จากนั้นก็หยิบเครื่องมือศึกออกมา เรียกไซกอร์กออกมา

“ออกมาเถอะ ไซกอร์ก!”

“เครื่องมือศึกเริ่มทำงาน! อสูรเทพนรก ไซกอร์ก!”

การ์ดทองใบหนึ่งปรากฏออกมาจากเครื่องมือศึก ไม่นานอสูรเทพนรก ไซกอร์กก็ปรากฏตัวที่ตีนเขา

“โฮก!”

ไซกอร์กที่ออกมาจากเครื่องมือศึกคำรามขึ้นฟ้า เพื่อระบายความไม่พอใจของตัวเอง แม้ตอนนี้เธอจะถูกเซี่ยหยางจับมาแล้ว แต่ในใจก็ยังไม่ยอมอยู่นิด ๆ

“โฮก!” (จะทำอะไรน่ะ!)

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป