สาวใช้ตัวน้อยขมวดคิ้วแน่น สีหน้าแฝงความไม่พอใจเล็กน้อย
“คุณหนู ได้โปรดอย่านำคุณชายกับคุณหนูรองแห่งจวนของเรามาเป็นที่ล้อเล่น หรือก่อเรื่องหลอกลวงอีกเลย”
นับแต่คุณชายกับคุณหนูรองหายตัวไป ครึ่งปีนี้มิใช่ว่าไม่มีใครมาพบคุณชายท่านและฮูหยิน
เพราะคุณชายท่านติดประกาศไว้ว่า หากผู้ใดแจ้งเบาะแสที่อยู่ของคุณชายกับคุณหนูรอง จะมอบรางวัลหนึ่งร้อยตำลึง
ตลอดครึ่งปีนี้จึงมีผู้คนไม่น้อยมาฉีกประกาศ
ล้วนกล่าวอ้างว่าล่วงรู้ที่อยู่ของคุณชายกับคุณหนูรอง แท้จริงแล้วก็เพียงหมายตารางวัลหนึ่งร้อยตำลึงเท่านั้น
แรกเริ่ม คุณชายท่านกับฮูหยินยังมีความหวังเล็กน้อย แต่กลับต้องผิดหวังทุกครั้ง
ภายหลังคุณชายท่านกริ้วนัก จึงตั้งกฎไว้ว่า หากผู้ใดไร้หลักฐานมาหลอกเอารางวัลอีก จะถูกเฆี่ยนสิบไม้เสียก่อน เพื่อมิให้เป็นเยี่ยงอย่าง
นับแต่นั้น พวกต้มตุ๋นที่หลอกเอารางวัลจึงเลิกคิด
ฉินเจาซีมิได้โกรธเคืองที่สาวใช้ตำหนิ
นางกล่าวอย่างนุ่มนวลว่า “รบกวนเข้าไปช่วยแจ้งความสักหน่อยเถิด ข้ามิได้มาเพื่อเอารางวัล หากตามหาคุณชายใหญ่กับคุณหนูรองของพวกเจ้าพบ รางวัลก็ไม่จำเป็นต้องให้ข้า”
สาวใช้ตัวน้อยนิ่งอึ้ง ลังเลครู่หนึ่ง ในสีหน้ามีความซับซ้อน นางเอ่ยกับฉินเจาซีว่า “คุณหนูโปรดรอสักครู่ ให้บ่าวเข้าไปแจ้งฮูหยินก่อน”
ฉินเจาซีพยักหน้า เห็นสาวใช้ตัวน้อยปิดประตูลงอีกครั้ง
ราวหนึ่งเค่อถ้วยชา เสียงฝีเท้าดังมา ประตูลานเปิดออก สาวใช้ตัวน้อยกลับออกมา
“คุณหนู ฮูหยินของเราเชิญท่านเข้าไป”
ฉินเจาซีตามสาวใช้เข้าไป ได้พบกับฮูหยินเจ้าเมือง สตรีวัยราวสี่สิบ ที่มีสีหน้าอิดโรย