"กินผลไม้สิ"
"ขอบคุณ ไม่เป็นไร"
"กินหน่อยสิ เหล่านี้นะเป็นของระดับพิเศษ ที่อื่นหากินไม่ได้ โดยเฉพาะองุ่นซันหยางโรสนี่หวานมาก!"
นายตรียื่นถาดผลไม้ใบเล็กเข้ามาตรงหน้าอวี๋เนี่ยนอัน
แม้เธอจะปฏิเสธไปอย่างสุภาพแล้ว แต่อีกฝ่ายก็ออกจะทะนุถนอมเกินไป
อวี๋เนี่ยนอันจึงจำใจหยิบไม้ปักผลไม้เสียบองุ่นสีเขียวขึ้นมาหนึ่งลูกอย่างสุภาพ เนื้อฉ่ำน้ำจริง ๆ หวานอร่อย
เห็นสีหน้าของอวี๋เนี่ยนอันเปลี่ยนไป นายตรีก็ยิ้มถาม "เป็นไง หวานใช่ไหม"
"อืม"
"ผลไม้พวกนี้เขาเอาออกมาตอนพักดื่มชาน่ะ ผมสนิทกับพี่น้องฝ่ายส่งกำลังบำรุง เลยให้ช่วยเอ็นมาให้เราก่อน"
นายตรีพูดด้วยน้ำเสียงที่แอบอวด "ถ้าชอบกิน เดี๋ยวผมเอามาอีกสองจาน ที่นั่นยังมีเค้กเล็ก ขนมปังกรอบ อะไรงี้ ของหวานที่สาว ๆ ชอบกันทั้งนั้น"
อวี๋เนี่ยนอันพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ สายตายังคงจ้องไปที่ทางเข้าหอประชุม ราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง
บังเอิญพอดี ขณะนั้นเองท่านผู้นำจากกองพลน้อยหมางหยาหน่วยรบพิเศษเขตรบตะวันออกเฉียงใต้ก็เดินเข้ามาจากด้านนอก
นายตรีอยากโชว์สายสัมพันธ์ จึงรีบแนะนำขึ้นทันที
"คนตรงกลางนามสกุลเหอ เป็นผู้บังคับการกองพลน้อยหมางหยาหน่วยรบพิเศษ คนข้าง ๆ ที่ยิ้มตลอดเป็นเสนาธิการของกองพลน้อยนั่นแหละ"
"หมางหยาช่วงนี้ดังโด่งดัง ได้ยินมาว่ามีทหารกลุ่มหนึ่งเพิ่งกลับจากการฝึกที่โรงเรียนนายพราน สร้างชื่อเสียงให้กองพลน้อยเต็ม ๆ"
"ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุผลนี้ หัวหน้ากองพันของเราจะไม่ขึ้นไปทักทายเองหรอก ปกติต้องรอให้อีกฝ่ายเข้ามาหา"
"ดูสิดู เสนาธิการตระกูลจ้าวของเทียนหลางอีกแล้ว ท่าทางเดิม ๆ เหมือนจะเป็นเบอร์หนึ่งของโลกไปหมด"