ปึง! ปึง!
เสียงปืนสองนัด
กระสุนพุ่งเข้าที่ราวบันได เสียดปะทะจนประกายไฟกระจาย
รูม่านตาฉินเฟิงหดตัววูบ เขารู้ทันทีว่านี่คือกระสุนจริง
เขาหันศีรษะพลิ้วในพริบตา แล้วก็เห็นผ้าใบกันน้ำไม่ไกลถูกกางออก
ทอมัส หวูชี้ปืนขึ้น กำลังวิ่งพรวดพราดตรงเข้ามาหาเขา แขนเสื้อฉินเฟิงเลื่อนลู่ ดาบสนามปรากฏขึ้นในมือในทันที
แค่วินาทีที่เขากำลังจะคิดสังหาร ทอมัส หวูก็หันปากกระบอกปืนไปทางอื่นเสียก่อน
พร้อมเสียงปืนลั่น ทหารซากุระที่อยู่ด้านข้างของฉินเฟิงซึ่งกำลังจะลอบโจมตีท้ายทอยคนอื่น ท้ายทอยพุ่งเป็นหมอกเลือด ร่างอ่อนปลากลิ้งล้มลงไป
ภาพที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้าทำให้สมองของฉินเฟิงหยุดทำงานไปหนึ่งวินาที แต่ทันทีที่รู้ตัวได้ เขาก็เข้าใจว่าทอมัส หวูไม่ใช่ศัตรู
"ระวัง!"
คำพูดจบปาก ทอมัส หวู มุมมืดด้านหนึ่งก็มีสมาชิกทีมซากุระอีกคนพุ่งออกมา
ฉินเฟิงกลิ้งตัวหนึ่งรอบ กระโดดลงจากราวบันได
มีดในมือเหวี่ยงออกไปตรง ๆ วูบเสียงหนึ่ง ปักลงที่อกทหารซากุระที่อยู่ใกล้ที่สุด
แต่เจ้านี่ดูเหมือนจะระวังตัวมาแต่แรก ตัวมันสวมเสื้อเกราะสวมใส่อยู่ มีดเลยปักไม่ลึกนัก
อาจทะลุเข้าไปในผิวหนังแล้วก็จริง แต่ไม่ถึงกับอันตรายถึงชีวิต แต่พอดีตอนที่เจ้านี่กำลังยิ้มในใจดีใจ
ฉินเฟิงเร่งความเร็ววิ่งพาดตัวถีบกลางอากาศ ส่งมีดนั้นเสียบลงไปที่หัวใจของมันอย่างจัดจ้าน
พอดีจังหวะที่ฉินเฟิงลงพื้น ต๊าด ต๊าด ต๊าด... กระสุนหนึ่งแม็กซ์พุ่งมาปักที่ปลายเท้าเขา
ฉินเฟิงพุ่งตัวหลบเข้าหลังเสาใกล้ ๆ ทันที
เผชิญวิกฤตเฉพาะหน้า เขากำลังคิดหาวิธีรับมือ เสียงปืนด้านหลังก็ดังขึ้นก่อนเสียแล้ว
ทอมัส หวูอ้อมไปอีกด้านหนึ่ง ยิงสังหารทหารซากุระที่เล็งปืนใส่ฉินเฟิงสองคนได้อย่างเด็ดขาด
คนเดียวที่รอดไปหลบซ่อน ตะโกนถามเขาด้วยภาษาอังกฤษอย่างโกรธเกรี้ยว: "ทอมัส เธอรู้ตัวหรือเปล่าว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่?"
ทอมัส หวูไม่สนใจตอบ หยิบไฟแช็กจากกระเป๋าออกมาหนึ่งอัน โยนไปอีกด้านหนึ่งเพื่อสร้างเสียงดึงความสนใจ
แล้วรีบวิ่งขึ้นบันไดทางตรงข้ามอย่างรวดเร็ว พร้อมเล็งปืนยิงทหารซากุระที่เผยตัวออกมา