ตำบลหนึ่งริมต้นน้ำ ฝนตกโปรยปรายไม่หยุด
ระดับน้ำในทะเลสาบสูงขึ้นต่อเนื่อง จนแอบจะท่วมสันเขื่อนอยู่แล้ว
ขณะนี้บนสันเขื่อนมีการกองถุงทรายเป็นแนวยาว เอาไว้กั้นน้ำไม่ให้ท่วมข้าม
ทหารตำรวจติดอาวุธนับร้อยนับพันกำลังช่วยกันวางถุงทรายเรียงรายไปตามขอบเขื่อนทีละใบ
ไม่ไกลจากกันมีเต็นท์ตั้งอยู่สองหลัง หลังหนึ่งใช้เก็บอุปกรณ์และเสบียง อีกหลังคือศูนย์บัญชาการชั่วคราว
หน้าประตูศูนย์บัญชาการ ผู้กองตำรวจติดอาวุธยศนายพันตรีกำลังเช็ดน้ำฝนออกจากใบหน้า คุยโทรศัพท์กับผู้บังคับบัญชา
"ครับ ครับ ท่าน วางใจได้เลย ตอนนี้เรากำลังเร่งเสริมความแข็งแกร่งของเขื่อนอยู่"
"เชื่อผมเถอะครับ เราจะไม่มีทางปล่อยให้น้ำท่วมข้ามถุงทรายแม้แต่นิดเดียว"
"ทหารทั้งหมู่ 3 ของเราจะลุยกันอยู่บนเขื่อนนี้"
"ระดับน้ำไม่ลดลงสักวัน เราจะไม่ถอยสักวัน!"
เพียงวางสายทันที ทหารคนหนึ่งก็วิ่งฝ่าสายฝนมารายงาน
"รายงานผู้กอง กองกำลังสนับสนุนอีกหน่วยมาถึงแล้ว!"
"ไป ไปรับ!"
ผู้กองเดินตามทหารคนนั้นลงไปกลางสายฝนทันที
เมื่อไปถึงเชิงเขื่อน นอกจากรถบรรทุกถุงทรายแล้ว ยังมีรถบรรทุกทหารจอดอยู่อีกหลายคัน
แค่กวาดสายตาไปครั้งเดียว ผู้กองก็มองเจอนายทหารพันเอกสองนายที่ยืนอยู่หัวแถวทันที
แต่ว่า...คนหนึ่งในนั้นอายุน้อยเกินไปหน่อยแหละ
ผู้กองวิ่งไปหา แล้วคำนับทั้งสอง "สวัสดีท่านผู้นำทั้งสอง ผมชื่อหวังหยวนซง เป็นผู้กองของหมู่ 3 ตำรวจติดอาวุธท้องถิ่น ขอบคุณที่มาช่วยครับ"
ชิวกั๋วไห่กับฉินเฟิงคำนับตอบ จับมือทักทายและแนะนำตัวตามลำดับ