"นายคือฉินเฟิง?"
"รายงานผู้หมวดครับ ผมเอง!"
ในห้องทำงาน เก๋อจื้อหย่งมองไปยังหนุ่มหล่อรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาคมเข้มตรงหน้า แววตาฉายแววเคลือบแคลง
ตามความเข้าใจของเขา คนหล่อเกินไปมักไม่ค่อยน่าไว้วางใจเท่าไหร่
เก๋อจื้อหย่งถามจ้าวเผิงเฟยด้วยความสงสัย: "นายแน่ใจเหรอว่าเขามีวิธีจัดการเรื่องนี้ได้?"
จ้าวเผิงเฟยพยักหน้าหนักแน่น: "ไอ้หนุ่มหมวดหกโดนพิษรักเล่นงาน เลยคิดมากฟุ้งซ่าน"
จากนั้นเขาก็ปรายตามองฉินเฟิง: "ส่วนเจ้าหมอนี่ เป็นเทพแห่งรัก ยังไงก็ตรงสายพอดี"
แววตาที่เก๋อจื้อหย่งมองฉินเฟิงอีกครั้ง ช่างประหลาดเต็มที
เทพแห่งรัก?
ดูไม่เหมือนเลยนี่หว่า?
ก็แค่หล่อกว่าฉันนิดหน่อย ไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลย?
แต่ตอนนี้ ท่าทีของฉินเฟิงกลับไม่ค่อยเป็นสักเท่าไหร่
ในฐานะหนุ่มเนี้ยบคนหนึ่ง เขาไม่ชอบให้ใครแนะนำตัวแบบนี้อย่างมาก
เก๋อจื้อหย่งถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "เรื่องเป็นไง หัวหน้าหมวดนายเล่าให้ฟังหมดแล้วใช่ไหม?"
"ครับ ผู้หมวด" ฉินเฟิงยืดอกตอบ
"ฉินเฟิง เรื่องนี้ไม่ใช่เล่นๆ นายมั่นใจเต็มร้อยหรือเปล่า?"
"รายงานผู้หมวดครับ ไม่มั่นใจเลย"
ได้ยินแบบนั้น ทั้งผู้หมวดและครูฝึกกองร้อยหน้าถอดสีทันที
ไม่มั่นใจ?
ไม่มั่นใจแล้วแกตะโกนเสียงดังเพื่อ?
สีหน้าจ้าวเผิงเฟยก็พลอยเสียไปด้วย เขารีบตวัดสายตาดุใส่ฉินเฟิงทันที
"ไอ้เด็กบ้า เมื่อกี้ตอนเดินมา นายบอกฉันว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ไม่ใช่เหรอ?"
"มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่จริงๆ ครับ" ฉินเฟิงตอบด้วยท่าทีจริงจัง "แต่ผมก็ไม่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์จริงๆ ได้แต่ลองดูเต็มที่"