ฝนพรำในปีที่ผ่านมา
ความรักในปีที่ผ่านมา
อยากกอดเธอ กอดความกล้าที่พลาดไป
เคยอยากพิชิตทั้งโลก แต่พอหันกลับมามอง ก็พบว่าทุกจุดทุกหยดของโลกใบนี้ล้วนเป็นเธอ......
หม่านสงจื้อมองไปรอบ ๆ อย่างงงงวย ทำไมดนตรีเปิดขึ้นมาล่ะ ใครเปิดเพลง ใครกันแน่ที่เปิดเพลง?
"มา ขอแนะนำให้"
หม่านสงจื้อเพิ่งจะเปิดปากแนะนำให้หัวหน้าหน่วยถาน
แต่ถานเสี่ยวเชียนก็ยื่นมือออกมาเองก่อน กล่าวอย่างสุภาพว่า "แบล็กฟินิกซ์ ถานเสี่ยวเชียน ยินดีที่ได้รู้จัก"
หลี่เฟยอึ้งไปหลายวินาที ถึงค่อยยื่นมือออกไป เอ่ยด้วยแววตาซับซ้อน "หลี่เฟย กองพันปฏิบัติการพิเศษเทียนหลาง ผู้บังคับหมู่"
เห็นสองคนจับมือกันแล้วไม่มีท่าทีจะปล่อย แววตาประสานกันกลางอากาศ เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย
หม่านสงจื้อเข้าใจทันที สองคนนี้ไม่ใช่แค่รู้จักกัน แต่ความสัมพันธ์ยังดูไม่ธรรมดาอีกด้วย?
ความเป็นคนชอบฟังข่าวคราว ทุกคนก็มี ไม่แบ่งวัย ไม่แบ่งยศตำแหน่ง
แต่ตอนนี้ เขาย่อมไม่โง่ถามว่าสองคนนี้เป็นอะไรกัน
ถามไป พวกเขาก็ไม่มีทางบอก
ดังนั้นหม่านสงจื้อเลยไอเสียงดัง แล้วเชิญทั้งสองนั่งลงก่อน
ถานเสี่ยวเชียนกลับมาเป็นคุณเป๊ะแบบเมื่อกี้ เปิดปากถาม "ผู้บังคับการกองพลน้อยหม่านรีบเรียกเราสองคนมาแบบนี้ มีภารกิจสำคัญอะไรหรือเปล่าคะ?"
หม่านสงจื้อพยักหน้า เล่าสถานการณ์โดยย่อ ถานเสี่ยวเชียนฟังแล้วก็สนใจขึ้นมาทันที
"ที่ทำให้ผู้บังคับการกองพลน้อยหม่านที่เก่งกาจสารพัดถึงกับหวาดระแวง ดูทีเดียวหน่วยนี้ก็ต้องมีดีกว่าคนอยู่แล้วสิ?"
"ผมก็แค่ป้องกันตัวไว้ก่อน ในเมื่อเขามีกองร้อยหน่วยรบพิเศษกว่า 60 คน ไม่ระวังไม่ได้จริง ๆ"