เขตรบภาคตะวันตกเฉียงใต้ กรมเสริมกำลังที่ 112
ผู้บังคับการหน่วยบุกเข้าแบบสายฟ้า เฉินจื่อหลง กำลังนำทีมฝึกอยู่
ครูฝึก ซวี่เป่ย เป่านกหวีด แล้วตะโกนเรียกเขาว่า "มาที่นี่"
เฉินจื่อหลงสั่งให้การฝึกดำเนินต่อไป แล้วเดินวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไป "ครับครูฝึก มีคำสั่งอะไรครับ?"
ซวีตงบอกว่า "ผู้บังคับการให้นายไปพบเขาที่ห้องทำการ"
เฉินจื่อหลงแปลกใจ "ผู้บังคับการเรียกผม? มีธุระอะไรหรือครับ?"
"ไปถึงก็รู้เอง"
"ครับ"
เฉินจื่อหลงวิ่งมุ่งตรงไปยังตึกกองบัญชาการกรมทันที
เมื่อมาถึงหน้าห้องทำการ เขาเคาะประตูเบา ๆ แล้วรายงานเสียงดัง
"เข้ามา"
"รายงานผู้บังคับการ มีคำสั่งอะไรครับ?"
ชิวกั๋วไห่นั่งอยู่บนเก้าอี้ กวาดสายตาพิจารณาเฉินจื่อหลงที่ดูมีเสถียรภาพและเชี่ยวชาญขึ้นกว่าเดิม แล้วยิ้มออกมา
"ไม่มีคำสั่งอะไรหรอก แค่อยากเรียกมาคุยเล่น ๆ มา ๆ นั่งสิ ลองชิมชาของฉันดูสิว่าเป็นยังไง?"
"ขอบคุณครับผู้บังคับการ"
ตอนนี้เฉินจื่อหลงก็กระหายน้ำจริง ๆ เขาหยิบแก้วชาขึ้นจิบหนึ่งคำ
ชาดีหรือไม่ เขาจำแนกไม่ออกหรอก เอาเถอะ ขมดี ช่วยดับกระหายได้จริง
ชิวกั๋วไห่ยิ้มแล้วพูดว่า "ช่วงนี้ ผลการฝึกของทั้งกรมเสริมกำลังดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และในเรื่องนี้ หน่วยบุกเข้าแบบสายฟ้าของพวกนายก็ทำหน้าที่นำพาได้อย่างยอดเยี่ยมมาก"
"กองทัพ จำเป็นต้องมีผู้นำฝูง และหน่วยที่มีคนมากกว่า 2,000 คนแบบเรานี่ ยิ่งจำเป็นต้องมีผู้นำฝูงกลุ่มหนึ่งนำทางอยู่ข้างหน้า"
เฉินจื่อหลงวางมือสองข้างไว้บนตัก นั่งตัวตรงแล้วตอบว่า "ผู้บังคับการ ครั้งแรกที่ผู้ตรวจการฉินก่อตั้งหน่วยของพวกเรา จุดประสงค์ก็คือหวังให้ทำหน้าที่นำพาเช่นนี้ครับ"