"ขอรายงาน!"
"เชิญเข้ามา!"
ที่สำนักผู้บัญชาการ ในห้องทำการของรองผู้บัญชาการ
เว่ยซานเหอเคาะประตูห้องแล้วเดินเข้าไป ชูมือคำนับต่อเก่อหงปินที่กำลังต้มกาแฟอยู่ แล้วทักว่าท่านผู้นำสวัสดีครับ
"นั่งเลย"
"ครับ"
เว่ยซานเหอนั่งลงบนโซฟ้าข้าง ๆ เหลือบมองกาแฟที่รองผู้บัญชาการส่งให้ แล้วพูดว่าขอบคุณครับ
ยังแกล้งทำเป็นยกขึ้นจิบหนึ่งอึก แล้วหันไปชมเก่อหงปินหนึ่งประโยค
"ฝีมือท่านผู้นำดีขึ้นอีกแล้วนะครับ คราวนี้อร่อยมาก"
"เหรอ?"
เก่อหงปินก็ยกขึ้นจิบหนึ่งอึกเช่นกัน แล้ววางลง "อร่อยยังไง เล่าให้ฟังหน่อยสิ"
เว่ยซานเหอตอบสั้น ๆ "หวานครับ"
เก่อหงปินหัวเราะ "หวานแล้วถือว่าอร่อยเลยหรือ"
เว่ยซานเหออึ้งไปเล็กน้อย "ผมเข้าใจว่าของหวานมันต้องอร่อยกว่าของขมแน่นอนอยู่แล้ว งั้น...ท่านเปลี่ยนเมล็ดกาแฟตัวใหม่หรือครับ"
เก่อหงปินตอบรับเบา ๆ แล้วหยิบกล่องหนึ่งจากลิ้นชักวางลงบนโต๊ะ บนกล่องเขียนไว้ว่ากาแฟสำเร็จรูปเนสกาเฟ
เว่ยซานเหอแทบอยากหาช่องให้ลอดลงไปข้างนั้นทันที ของแบบนี้แพ็กละหนึ่งสองหยวนเอง
กาแฟบดมือชัดเจนว่าแพงกว่ามาก แต่เขากลับดื้อรันที่รู้สึกว่าของถูกอร่อยกว่า
นั่นเท่ากับพูดว่า ฝีมือชงกาแฟของท่านผู้นำแย่จริง ๆ สินะ...
เก่อหงปินโบกมือ "ผมก็แค่อยากเปลี่ยนรสชาติบ้าง เอาเป็นว่าเรื่องกาแฟไม่ต้องพูดถึง ที่เรียกมาน่ะอยากคุยเรื่องอื่น"
"ท่านผู้นำสั่งได้เลยครับ"
"ช่วงนี้สภาพจิตใจของฉินเฟิงเป็นยังไงบ้าง"
"ก็ดีนะครับ เมื่อคืนที่นั่นยังดื่มเหลวฉลองชัยชนะกันเลย ผมถามชิวกั๋วไห่แล้ว ฉินเฟิงเมาสนุกจนขาดใจเลยล่ะ"
"ไม่ใช่ นายสังเกตไม่ละเอียดพอ"
ได้ยินดังนั้น เว่ยซานเหอเหมือนจับได้ว่ามีอะไรบางอย่าง