“แค่นี้เองเหรอ?”
“ที่นี่ คือถ้ำใหญ่ของพวกมัน?”
ใต้เสาไฟถนนที่พังซ่อมไม่ได้อีกดวงหนึ่ง ริมถนนฝั่งตรงข้าม
หลี่เจียเซิ่งกับฉีเหมิ่งมองป้ายนีออนที่กะพริบวูบวาบด้านหน้า พร้อมตัวหนังสือ “สถานบันเทิงต้าฝูฮาว” ที่อยู่บนนั้น สีหน้าแปลกใจ ก่อนจะหันไปมองฉินเฟิงพร้อมกัน
ส่วนฉินเฟิงก็เพียงกวาดสายตามองจุดเล็ก ๆ บนหน้าจอโทรศัพท์ ยืนยันตำแหน่งแล้วก็เก็บใส่กระเป๋า “จุดพิกัดอยู่แค่นี้ ไม่ได้แปลว่านี่คือถ้ำใหญ่ของพวกมัน อาจเป็นฐานชั่วคราว หรือที่เก็บของโดยเฉพาะก็ได้”
“แต่ไล่ตามเส้นทางนี้ น่าจะล็อกตำแหน่งถ้ำใหญ่ของศัตรูได้ตรง ๆ ”
หลี่เจียเซิ่งถาม “งั้นพวกเรา เดินเข้าไปเลย?”
ฉินเฟิงส่ายหน้า “สองคนเข้าไปก่อน ฉันเข้าทางหลัง”
“ทำไม?”
“สองคนแต่งตัวเป็นลูกค้า เข้าไปใช้บริการธรรมดา ฉันแต่งตัวเป็นพนักงานเดินเข้าประตูหลัง ประสิทธิภาพดีกว่า ถ้ามีอะไรผิดปกติ รีบแจ้งทันที ตอนถอยฉันจะส่งสัญญาณให้”
“รับทราบ”
ฉินเฟิงหยิบบัตรธนาคารที่ใช้รูดได้ในแถวนี้ออกมาหนึ่งใบ พร้อมกับเงินสดกองหนึ่งยื่นให้ทั้งสองคน
เงินก้อนนี้ยืมมาจากมือหลางคุน แบบที่ไม่ต้องคืน
เพียงพอให้หลี่เจียเซิ่งกับฉีเหมิ่งเข้าไปเที่ยวเปย์ใหญ่ข้างในได้อย่างสบายมือ
เมื่อทั้งสองเดินเข้าไปข้างในแล้ว ฉินเฟิงก็สำรวจผังภายนอกของสถานบันเทิงต้าฝูฮาว
ด้านติดถนนมีลานจอดรถขนาดใหญ่ หน้าทางเข้ามีน้ำพุแต่งสวนตั้งอยู่ด้วยซ้ำ มีพนักงานเปิดประตูรถต้อนรับแขก
ดู ๆ ไปก็ไม่ต่างจากสถานบันเทิงหรือโรงแรมหรู ๆ ในประเทศมากนัก
แต่ฉินเฟิงไม่คิดหรอกว่าพวกนั้น พอเสร็จธุระกับจิ่วเมี่ยนโฟแล้วจะรีบมาเปิดโปงที่นี่ทันที
จากท่วงท่าที่ฝึกฝนมาอย่างดีของพวกนั้นก็เห็นได้ไม่ยากว่า จบการติดต่อแล้วต้องรีบกลับไปรายงานงานเป็นอย่างแรก