ภูมิภาคแปซิฟิก ฐานทัพหนึ่งของกองทัพอเมริกันที่มั่นคงเหมือนป้อมปราการ
พลเอกเจฟเดินลงจากรถด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ทันใดนั้นหน่วยสืบสวนผิวสีคนหนึ่งก็วิ่งมาหา
"ท่านผู้นำครับ เกิดเรื่องแล้ว"
"ไปคุยที่ห้องทำการของฉัน!"
เมื่อเข้าไปถึงห้องทำการแล้วก็ปิดประตูลง
เจฟจุดซิการ์ แล้วถามถึงความคืบหน้าการสืบสวนล่าสุดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หน่วยสืบสวนผิวสีรายงานสรุปเหตุการณ์ในช่วงวันที่ผ่านมาทั้งหมดทันที
"ลัทธิมารดาศักดิ์สิทธิ์ถูกไฟเผาไปทั้งศาสนสถาน ประมุขลัทธิชุยซิ่วหมินกับลูกชายตายจมอยู่ในกองเพลิง ศาสนิกชนอีกกลุ่มใหญ่ก็ไม่รอด ส่วนผู้บริหารฝ่ายจัดการแข่งขันถูกลักพาตัวไป และ......"
"สืบได้ไหมว่าใครทำ?"
"ตอนนี้...ยังไม่ทันครับ"
เจฟสูบซิการ์ แต่สีหน้ากับกลับเคร่งเครียดจนดูมืดมน
คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้สองคน ตอนนี้ต่างเจ๊งไปทั้งคู่ ชัดเจนว่าเรื่องนี้มาแตะต้องตัวเขาโดยตรง
แต่ที่ต่างกัน การสืบสวนกลับไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย จะไม่ให้เขารำคาญได้อย่างไร
เขาถามเสียงโกรธกริบ "ไม่มีแม้แต่ผู้ต้องสงสัย? เป็นฝีมือคนประเทศเหยียนหรือเปล่า?"
หน่วยสืบสวนผิวสีพยักหน้าแล้วก็ส่ายหน้า ทำให้เจฟโกรธจนตีโต๊ะโป๊ก "ใช่ก็ใช่ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ ส่ายหน้าแล้วพยักหน้าแบบนี้มันหมายความว่ายังไง?"
หน่วยสืบสวนผิวสีหัวเราะขื่น ๆ "ท่านผู้นำครับ ใจเย็น ๆ ก่อน ฟังผมพูดให้จบก่อน เรื่องเรือสำราญควีนส์กระทบใหญ่มาก ไม่ใช่แค่คนประเทศเหยียนอยากรู้ความจริง ประชาชนแดนคิมจิก็กำลังเรียกร้องความจริงเหมือนกัน"
"และเรื่องที่เหวินโยปิงถูกลักพาตัวไป มีโอกาสสูงว่าเป็นฝีมือกลุ่มองค์กรพลเรือนแถวแดนคิมจิกลุ่มหนึ่ง พวกเขาขับแท็กซี่ออกอาละวาดตามท้องถนนยามค่ำคืน ทำดีส่งเสริม ทำชั่วลงโทษ ยืนอยู่เคียงข้างคนอ่อนแอ ตัวเองเรียกว่าแท็กซี่ตัวอย่าง......"
"เฮ้ ๆ ฮ่า ๆ ฮ่า ฮ่า!"
เจฟหัวเราะออกมา หัวเราะแบบเกินจริงเต็ม ๆ