“ทายซิว่าฉันเป็นใคร?”
โรงแรมเชอราตันหรูหรา ชั้น 5 ห้องเปลี่ยนชุดฝ่ายบริการห้องพัก
สาวผมสั้นคนหนึ่ง ดวงตามีชีวิตชีวา อุปนิสัยงดงามไม่เหมือนใคร กำลังนั่งอยู่หน้ากระจกเครื่องแต่งตัว ให้ศิลปินแต่งหน้าจัดการใบหน้า
ทันใดนั้น ดวงตาของเธอก็ถูกร่างใครบางคนปิดตาไว้ แล้วเสียงคุ้นหูก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“พี่?”
สาวน้อยดึงมือที่ปิดตาออก หันหัวกลับมาอย่างดีใจ มองหญิงนายร้อยตรีชุดเครื่องแบบทหารที่ยืนอยู่ข้างหลัง “วันนี้มีเวลาว่างมาได้ไง ฉันนึกว่าพี่จะมาไม่ได้ซะอีก”
ตันเสี่ยวเชียนยิ้มแล้วตอบว่า “วันเกิดอายุครบ 20 ปีของน้องรัก ในฐานะพี่สาว แม้จะยังไงก็ต้องหาเวลามาให้ได้สิ นี่ นี่ของขวัญที่เตรียมไว้ให้ ขอให้เจ้าหญิงน้อยของเรามีความสุขในวันเกิด”
พูดจบ เธอก็ยื่นของขวัญที่เตรียมมาล่วงหน้าให้สาวน้อย เป็นชุดเครื่องสำอางกล่องของขวัญระดับไฮเอนด์
ตันเสี่ยวอู่มุดปากนิด ๆ พูดด้วยความหมั่นไส้ “พี่จำอะไรลืมหรือเปล่า?”
ตันเสี่ยวเชียนตัวแข็งค้างอยู่หลายวินาที ก่อนจะตบหัวตัวเองเบา ๆ “อ๋อ อ๋อ นี่ดูสมองฉันสิ ลืมไปเลยว่าน้องเข้ารับราชการทหารไปแล้ว พวกนี้ในค่ายทหารใช้ไม่ได้เลยนี่นา”
“ฉันจำได้แต่ว่าน้องเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ เดี๋ยวไปคืนของนี่แล้วจะหาของขวัญใหม่มาชดเชยให้”
“ไม่ต้อง ไม่ต้อง แบบนี้ก็ดีแล้ว เมื่อกี้ฉันแค่ล้อเล่นกับพี่เฉย ๆ ”
ตันเสี่ยวอู่เปลี่ยนหน้าทันที ปล่อยเสียงหัวเราะใส ๆ ดังกล่างเสียงกระดิ่งเงิน “พอหมดวันลากลับบ้าน ฉันเอาเครื่องสำอางพวกนี้กลับหน่วยไปได้ แบ่งกันใช้กับเพื่อนร่วมหน่วย แถมวันหยุดสุดสัปดาห์ออกนอกค่ายก็ยังใช้ได้อีกด้วย”
“ก็ได้ งั้นฉันวางไว้ตรงนั้นนะ”
“อ่อ พี่ พี่ยังไม่ได้บอกเลย วันนี้มีเวลากลับมาได้ไง หน่วยรบพิเศษของพี่ไม่ใช่ยุ่งมากเหรอ?”
ตอนนี้การแต่งหน้าแต่งตัวเสร็จสิ้นเรียบร้อย ศิลปินแต่งหน้าเดินออกไปแล้ว ตันเสี่ยวอู่จึงเปลี่ยนชุดไปพลาง ๆ ถามพี่สาวไปพลาง ๆ
ตันเสี่ยวเชียนอธิบายว่า “ช่วงก่อนก็ยุ่งกับแคมป์ฝึกจริง ๆ พึ่งจบไปเมื่อวานซืนนี่เอง เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว เลิกพูดถึงฉันเถอะ หน่วยของฉันน่ะเป็นหน่วยแบบไหน น้องก็รู้ ถามไปฉันก็เปิดเผยอะไรให้ไม่ได้มากหรอก คุยเรื่องน้องดีกว่า”