“ขอรายงาน!”
“เข้ามา!”
ในเขตฝึกประลอง มีห้องบัญชาการชั่วคราวขนาดเล็กที่ซ่อนตัวอยู่ในหลุมดินแห่งหนึ่ง
ซวี่เป่ย์พาทั้งหลงเทียนเหย่และเฉินจื่อหลงวิ่งเข้ามาจากภายนอกอย่างมืดมนไปทั้งตัว
ฉินเฟิงกำลังขีดเขียนอะไรอยู่บนแผนที่ จึงเงยหน้ามองพวกเขา “งานเป็นยังไงบ้าง?”
ซวี่เป่ย์ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ “ไม่ราบรื่นเลยครับ”
ฉินเฟิงขมวดคิ้ว “เพราะแนวป้องกันข้าศึกแน่นเกินไป?”
ซวี่เป่ย์ “ก็ไม่ใช่ครับ ปัญหาหลักคือกองกำลังแนวหน้าของเราตกอยู่ในสภาพถูกขับไล่เกินไป หลายจุดที่ควรยึดได้กลับโจมตีมานานก็ยังยึดไม่สำเร็จ”
“ทำให้รัศมีการเคลื่อนไหวของพวกเราถูกบีบรัด งานแทรกซ้อมสำรวจจึงคืบหน้าได้ยาก”
ฉินเฟิงหันไปมองเฉินจื่อหลงกับหลงเทียนเหย่ ทั้งคู่ก็ยิ้มขื่นเหมือนกัน
ช่วงต้น ก่อนที่ผู้บังคับบัญชาระดับบนจะออกคำสั่งให้ส่งกำลังเสริมเข้าสมรภูมิ พวกเขาจริง ๆ ก็ได้ลาดตระเวนแทรกซึมแถวรอบนอกของเขตฝึกประลองมาก่อนแล้ว และงานก็เดินไปได้ค่อนข้างราบรื่น
แต่พอเริ่มรบจริง พวกเขาใช้วิธีเดิมพยายามแทรกซึมเข้าฐานที่มั่นของฝ่ายน้ำเงินเพื่อก่อความวุ่นวาย กลับพบว่าการกระทำแบบนั้นไม่เป็นจริงเอาเสียเลย
ก่อนฝึกประลองจะเริ่ม ฉินเฟิงมอบภารกิจให้พวกเขาไปค้นหาตำแหน่งของหน่วยบัญชาการทุกระดับของฝ่ายศัตรูให้ได้มากที่สุด
เพื่อความสะดวกในการรื้อระบบบัญชาการของศัตรูอย่างรวดเร็ว ให้เขากลายเป็นแมลงวันไร้หัว
แต่ความจริงแล้ว ภารกิจนี้ยากยิ่งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมามาก
และความยากส่วนใหญ่ไม่ได้มาจากศัตรู แต่มาจากพวกเดียวกันต่างหาก
เพราะแนวรบถอยหลังต่อเนื่อง ฐานที่มั่นสูญเสียไปทีละแห่ง ขณะที่วงล้อมของศัตรูค่อย ๆ หดเข้าหาด้านนี้ พื้นที่อยู่รอดของพวกเขาก็ถูกบีบให้แคบลงเช่นกัน
ในจังหวะนั้น ทหารเสนาธิการด้านล่างก็รายงานสารพัดข้อมูล “ขอรายงานท่านผู้นำ แนวรบเขตxx กองร้อยหนึ่งของฝ่ายแดงถูกตีแตก กองกำลังสนับสนุนของเราสูญเสียไปหนึ่งในสาม ตอนนี้กำลังถอนกำลังอยู่ครับ”