"เฮงซวย โดนรบกวนสัญญาณแม่เหล็ก!"
นักบินที่ผ่านศึกรบมานับไม่ถ้วนรู้ตัวได้ในพริบตาว่าสัญญาณสื่อสารถูกลอบบุกรุก
เขารีบสลับไปยังช่องสัญญาณสำรอง แต่เครื่องสื่อสารมีแต่เสียงกร๊อดแกรด สร้างการเชื่อมต่อกับหอควบคุมไม่ได้เลย
เมื่อตัดสินไม่ได้ว่าคำสั่งสองคำสั่งนั้นคำไหนถูกต้อง นักบินหลายคนก็ไม่กล้าลงมือเสี่ยงโดยพร่ำเพรื่อ
แต่โชคดีที่หน่วยสนับสนุนมาถึงทันเวลา โดยเฉพาะหมวดปืนกลที่ซุ่มอยู่บนที่สูง กับหมวดหน้าที่หนัก ต่างเปิดฉากยิงเต็มกำลัง
......
"เริ่มแล้วสินะ?"
"อืม"
หวังกั๋วหวยเดินมาที่ข้าง ๆ ฉินเฟิง ถามถึงความคืบหน้าของปฏิบัติการ
ฉินเฟิงยืนอยู่หน้าแผงควบคุม ฟังรายงานสภาพสงครามจากฝั่งนั้น
"ตอนนี้ ฝ่ายศัตรูเครื่องบินพังไปสองลำ หน่วยรบพิเศษของเราถูกเปิดโปงหมดแล้ว"
"แผนเดิมที่จะช่วงชิงเครื่องบินทำไม่ได้แล้ว ในสนามบินซุ่มหมวดหน้าที่หนักไว้หลายหมวด ด้านนอกยังมีหน่วยเคลื่อนที่เร็วล้อมวงอีก การโจมตีฉับพลันครั้งนี้ยากยิ่งกว่าที่คิด..."
หวังกั๋วหวยหน้าตึง แต่ก็อยู่ในคาดการณ์
การซ้อมรบคือสงครามจริง ฐานที่มั่นอย่างหอควบคุมสนามบินในการรบทุกครั้ง การป้องกันแน่นหนาเหมือนกระบอกเหล็ก
คนของกระดาษดาบสามารถแทรกซึมเข้าไปได้ แถมทำลายเครื่องบินศัตรูไปสองลำ เอาเป็นสงครามจริงก็ถือว่าเป็นผลงานสุดยอดแล้ว
หวังกั๋วหวยครุ่นคิดอย่างจริงจัง "ถ้าไม่ได้ก็ถอยดีกว่าไหม สร้างความปั่นป่วนให้แนวปรับกำลังของศัตรูได้แล้ว ถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์ภารกิจ อย่างน้อยเส้นทางเสบียงของเราก็รอดไปชั่วคราว?"