“พลครัว?”
“พลครัวแล้วมาสมัครแข่งตรงนี้ทำไมล่ะ?”
“นายควรไปด้านหลัง บริเวณสมัครสอบทักษะงานครัวโน่นไม่ใช่เหรอ?”
จุดลงทะเบียนสมัครแข่ง นายทหารฝ่ายวางแผนการฝึกที่รับหน้าที่ลงทะเบียนมองเอกสารในมือ สับสนว่าพวกทหารใหม่ตรงหน้าไปงงอะไรหรือเปล่า
ช่วงนั้นเอง นายสิบเอกชั้นสองร่างอ้วนท้วน หน้ากลมป้อมก็เดินขึ้นมา
“ไม่ผิด เราสมัครที่นี่ถูกต้องแล้ว!”
“โอ๊ย จ่าเฉิน มาทำไมล่ะ ๆ นั่งเลยนั่ง ดื่มชาร้อนซักถ้วยไหม?”
คนที่มาก็คือ จ่าหมู่ครัวเฉินซานสี่ แห่งหน่วยรบเกรดท็อป
ปัจจุบันสถานะของเฉินซานสี่ในหน่วยไม่ธรรมดา แม้ตำแหน่งแค่จ่าหมู่ครัวก็ตาม
แต่กองพลน้อยผสมที่ 33 คือป้ายทองของเขตภาคตะวันตกเฉียงใต้ ข้างบินลงมาตรวจงานเป็นระยะ ๆ ผู้นำหน่วยอื่นก็แวะมาศึกษาดูงานบ่อยครั้ง
ใครมาที่กองพลน้อยก็จะรับประทานอาหารที่โรงอาหารกองบัญชาการ ยกเว้นเรื่องเป็นไปเช่นนี้ เฉินซานสี่ก็เลยมีชื่อติดหูผู้บังคับบัญชาหลายคน
ยิ่งกว่านั้นเมื่อเดือนที่ผ่านมา กองทัพภาคต้องรับรองผู้นำระดับสูงที่มาเยือน ก็ยืมตัวเฉินซานสี่ไปช่วยโดยเฉพาะ
ผู้นำท่านนั้นชื่นชมฝีมือทำกับข้าวของเฉินซานสี่ไม่หยุดปาก กลับมาแล้วผู้บังคับการกองพลน้อยยังมอบเกียรติคุณขั้น 3 ให้ด้วยตัวเอง
แม้จะแค่เกียรติคุณขั้น 3 แต่เส้นทางรับราชการของเฉินซานสี่ได้อวดฝีมือออกไปอีกแบบหนึ่ง ก็นับเป็นความสามารถของเขา
เฉินซานสี่ดึงทหารใหม่ที่มาลงทะเบียนมาไว้ข้างตัว มองนายทหาร: “ยังไงน่ะ? คนของหมู่ครัวเรา มาสมัครกับนายไม่ได้เหรอ?”