"คนกองทัพบกจะมาฝึกที่แคมป์สัตว์ร้ายของพวกเรา? เห็นทีนายพูดไร้สาระชะมัด!"
ในสำนักงานของแคมป์ฝึกปีศาจร้าย หน่วยลาดตระเวนสองทางบก-ทะเล กองพลน้อยหนึ่งของกองทัพเรือภาคใต้
อู๋หงกาง ผู้ฝึกสอนใหญ่ประจำแคมป์ฝึกที่สวมยศนายพันโท เดิมทีหน้าก็ดำคล้ำอยู่แล้ว ยิ่งดำเข้มขึ้นไปอีก
เขาฟาดสมุดบันทึกผลการฝึกบนโต๊ะ จ้องดุดันใส่เจียงซาน หัวหน้าหน่วยลาดตระเวนหน้าตาอ่อนโยนสุภาพที่ยืนอยู่ตรงหน้า แล้วถามกึ่งกล่าวหาอย่างอาฆาต
"พวกเราคือกองทัพเรือ แคมป์ปีศาจร้ายคือที่ฝึกหน่วยลาดตระเวนสองทางชั้นเลิศ ดี ๆ ไม่มีอะไรกลับดึงคนกองทัพบกกองหนึ่งมาแทรกเสียได้ยังไง พูดให้ใครฟังก็ถูกขำ!"
"ใจเย็น ๆ ก่อน ฟังฉันอธิบายทีละอย่าง..."
เจียงซานเพิ่งจะเปิดปากอธิบาย ก็ถูกอู๋หงกางอารมณ์ร้อนขัดขึ้นเสียก่อน
"ฉันไม่อยากฟังคำอธิบายนายหรอก ฉันรู้ว่านายก็ต้องหยิบคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาออกมากดฉันอีกแหละ"
"สรุปคือ ไม่เห็นด้วยก็คือไม่เห็นด้วย นายพูดไปร้อยครั้ง หมื่นครั้ง ฉันก็ยังไม่เห็นด้วย"
เจียงซานแสดงรอยยิ้มอึดอัด "ไม่เห็นด้วยก็ไม่ได้ช่วยอะไร คนเขาออกเดินทางมาแล้วต่างหาก"
อู๋หงกางได้ยินดังนั้น ตาโตเป็นก้อนมูลวัว "นายพูดว่าไงนะ? คนออกเดินทางมาแล้ว? เรื่องอะไร เมื่อไหร่กัน ทำไมฉันไม่รู้เรื่อง นายทำไมไม่บอกฉัน?"
เจียงซานกางมือสองข้าง "ฉันก็บอกนายมาหลายครั้งแล้วไม่ใช่เหรอ?"
"เมื่อก่อนก็เมื่อก่อน นายไม่ได้บอกว่าคนกำลังเดินทางมาถึงนี่แล้ว!"
"ตอนนี้ให้รู้ก็ยังไม่ทันเวลาหรือไง?"