“นายหมายความว่า พี่ชายแท้ ๆ ของนายกับหัวหน้าหน่วยเฮ่ยเฟิ่งหวง รู้จักกัน?”
“ไม่ใช่แค่รู้จัก แต่สนิทมาก สองคนนั้นคบหากันมาหลายปี”
“โอ้~?”
“ยังเป็นรักแรกของกันและกันด้วย!”
“อ๋อง~!”
ฉินเฟิงลูบคาง สมองเริ่มหมุนไปอย่างรวดเร็ว
ไม่นาน แผนการที่กล้าหาญและโหดไม่เลิกก็ถือกำเนิดขึ้น
เขาให้หลงเทียนเหยไปบอกจ้าวเผิงเฟยว่า พอฟ้ามืดให้ออกเดินทันที ห้ามชักช้าเด็ดขาด
หลงเทียนเหยพยักหน้า แต่แล้วก็ถามต่อ “แล้วฉันล่ะ ฉันยังอยากตบหน้าพี่ชายแท้ ๆ ของฉันซะหนึบเลย”
ฉินเฟิงยิ้ม “นายไปหาครูฝึกยวนก่อน แล้วมาสมทบกับฉันที่นี่ ยากนักที่จะได้เจอกันแบบนี้ ต้องทำให้ความปรารถนาเล็ก ๆ ของนายเป็นจริงซะหน่อย”
พอได้ยินแบบนั้น หลงเทียนเหยยิ้มจนลิ้นแทบหลุดออกนอกปาก ใจจริงรอไม่ไหวแล้วที่จะแก้แค้นเรื่องที่โดนตบตอนเด็ก ๆ
การสื่อสารถูกตัด ฉินเฟิงเดินไปหาลวี่ฉง แล้วบอกแผนของตัวเอง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทั้งเสนาธิการชิวกั๋วไห่ และซุนเฉวียนกับพวก ต่างทำหน้าตกใจสยอง
“ฉินเฟิง นายบ้าแล้ว! นะ...นายจะเอาผู้บังคับการกองพลน้อยเป็นเหยื่อล่องั้นเหรอ?”
แต่ลวี่ฉงกลับไม่ได้ตกใจมากนัก แค่ขมวดคิ้วเท่านั้น
เขารู้ดีว่าความมั่งคั่งย่อมมาพร้อมความเสี่ยง และรู้ว่าฉินเฟิงทำแบบนี้ย่อมต้องมีการจัดการของเขาอยู่ในใจ
“นายมั่นใจกี่ส่วนว่าจะล่อคนเหล่านั้นมาได้?”
“หกถึงเจ็ดส่วน!”
“ดี ฉันเห็นด้วย ทำตามที่นายว่า!”
ฉินเฟิงพยักหน้า แล้วรีบไปหาจูฮุ่ยฮุ่ยทันที ให้หน่วยสงครามอิเล็กทรอนิกส์ของเธอถอนการรบกวนสัญญาณในบริเวณนี้ออก
พูดให้ชัดก็คือ เปิดช่องให้กองพลน้อยฝ่ายน้ำเงินสามารถค้นหาตำแหน่งนี้ได้ผ่านเทคโนโลยีสูง
แต่ก็ต้องไม่ให้ค้นพบง่ายเกินไป ต้องเสียแรงกันหน่อยสักหน่อย