เปี๊ยะ!
ระเบิดมือหนึ่งลูกถูกฉินเฟิงเหวี่ยงออกไปด้วยแรงทั้งหมด
คมโค้งผ่านอากาศก่อนจะตกลงบนจุดยิงหนึ่งจุดอย่างแม่นยำ
ปาเหลียงที่ซุ่มยิงปืนกลอยู่ข้างในตกใจสุดขีด รีบพุ่งทะลุออกด้านนอกทันที
บูม!
เสียงระเบิดดังขึ้น ทหารที่รับหน้าที่บรรจุกระสุนอีกคนถูกระเบิดจนปล่อยควันขาวทันที
ปาเหลียงมองเพื่อนร่วมงานที่ "สละชีพ" แวบหนึ่ง โกรธจัดจับอาวุธขึ้น ยิงใส่เงาที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว
กระสุนรัวปะทะปะทั่วใส่ฝั่งฉินเฟิง แต่ไม่มีนัดเลยสักนิด เพราะการเคลื่อนที่ของอีกฝ่ายคล่องแคล่วเหลือเกิน
หลบหลีกเปลี่ยนท่าไม่กี่วินาทีก็พุ่งเข้ามาถึงหน้า ฉินเฟิงยกปืนขึ้นยิงสองนัด แถมยังไม่แม้แต่จะเหลือบมอง
ความรู้สึกนี่มันลื่นไหลยิ่งกว่าการเหวี่ยงขยะลงถังริมถนนซะอีก
จัดการปาเหลียงเสร็จ ฉินเฟิงก็กระโดดลงไปในจุดยิงที่แล้ว แล้วใช้จุดตั้งรับของพวกนี้เปิดฉากยิงใส่ทหารฝ่ายน้ำเงิน
ตะตะตะ......
กระสุนหนาแน่นราวกับสายฝนโหมกระหน่ำใส่ทหารฝ่ายน้ำเงินที่ยังงงงวย
พวกเขาไม่คิดเลยว่าจุดยิงของฝ่ายตัวเองจะถูกยึดไปง่ายดายเช่นนี้
ตอนนี้อยากหนีก็สายเกินไปแล้ว กระสุนราวกับมีตาไล่ต้อนพวกเขามาทีหลัง
ชั่วเวลาเพียงแวบเดียว จำนวนทหารฝ่ายน้ำเงินที่ "เสียชีวิต" บนเกาะก็พุ่งขึ้นแบบเส้นตรง
เมื่อได้รับการสนับสนุนด้านกระสุนจากฉินเฟิง หลี่เจียเซิ่งและพวกก็ยิ่งสู้ยิ่งฮึกเหิม
เพียงเสี้ยวเวลาก็เปิดสถานการณ์สำเร็จ และค่อย ๆ ได้เปรียบอย่างถ่องแท้
ทหารหญิงที่ชื่อชิงเทียนยังอยากต่อสู้สุดชีวิต แต่ฉินเฟิงไม่ให้โอกาสเลยแม้แต่น้อย
หมุนลำกล้อง ระดมกระสุนเต็มแม็กใส่ไปทันที ชิงเทียนถูกรัวจนรูพรุนในพริบตา