"รายงานท่านผู้นำ กองกำลังในเขต A ได้ถอนกำลังถอยกลับทั้งแนวแล้ว ถอยไปตั้งแนวป้องกันสายที่สองและจัดวางการรับมือใหม่!"
"ท่านผู้นำ แนวป้องกันชายฝั่งเขต B โดนฝ่ายน้ำเงินฝ่าเข้ามาได้แล้ว บางหน่วยต้องอพยพฉุกเฉินไปยังแนวป้องกันสายที่สอง ที่เหลืออีกส่วนน้อยยังต้านตายหมาย!"
"ท่านผู้นำ กรมแห่งหนึ่งในเขต B ส่งโทรเลขด่วนมา กองพันหนึ่งของพวกเขาระหว่างถอนกำลังโดนหน่วยรบพิเศษเรือ 'เจียวหลง' ของกองทัพเรือ ร่วมกับหน่วยยานยนต์หนึ่งโจมตี สูญเสียหนักหน่วง!"
"รายงานท่านผู้นำ กองร้อยส่งกำลังบำรุงแห่งหนึ่งในเขต A ถูกทีมรบพิเศษฟงหวงดำของศัตรูลอดซึมเข้าไป ต่อมาโดนหน่วยลาดตระเวนของศัตรูโจมตีอีก วัสดุครึ่งหนึ่งถูกระเบิดทำลายจนหมด!"
"ท่านผู้นำ......"
ในเขตซ้อมรบ ณ ฐานบัญชาการใหญ่ฝ่ายแดง
เว่ยซานเหอผู้รับหน้าที่ผู้บัญชาการชั่วคราว ได้ยินรายงานสนามทีละฉบับจากลูกน้อง สีหน้าบนใบหน้าแย่สุดขีด
การซ้อมรบครั้งนี้ เขตรบภาคตะวันออกเฉียงใต้ร่วมมือกับกองทัพเรือภาคใต้ ก็จริงที่กำลังแข็งแกร่ง ชนะข้าศึกได้ทุกสนาม
กระทั่งก่อนการซ้อมรบจะเริ่ม เว่ยซานเหอก็ยังเตรียมใจมาแล้วว่าอาจต้องถูกกดไล่จนแทบหาทางสู้ไม่ได้
แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่า การซ้อมรบเพิ่งเริ่มได้ไม่ถึงสองวัน ข่าวร้ายต่าง ๆ ก็โปรยลงมาราวกับหิมะ
แรกสุดเขต A และ B แพ้รั้งตามกันมา ศัตรูขึ้นจากทะเลบุกขึ้นบกโดยตรง ตามด้วยสองหน่วยจู่โจมพิเศษของศัตรูลาดเลียนไปทั่วสมรภูมิ ลงมือสำเร็จซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตรงข้ามกัน กอง 'เหลยเป้า' ของเขตรบภาคตะวันตกเฉียงใต้ หาโอกาสดี ๆ ไม่ได้เลยสักที ตลอดเวลาแค่ตามกองใหญ่เป็นแปรงสนามไปกับเขา
"เชื่อมสายให้ฉัน ขอคุยกับเหลยไข่เหวินของเหลยเป้า"
"รับทราบ"
อีกไม่นาน พลสื่อสารก็ยื่นหูฟังให้เว่ยซานเหอ
"ท่านผู้นำ ผมเหลยไข่เหวิน......"