“คนข้างในฟังให้ดี ตอนนี้พวกแกถูกล้อมไว้แล้ว!”
“ฉันแนะนำให้ลดความสูงทันที แล้วลาดจอดเฮลิคอปเตอร์ลงมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผลทุกอย่างแกต้องรับผิดชอบเอง!”
เมื่อได้ยินเสียงลำโพงตะโกนดังอยู่ด้านนอก หม่านสงจื้อและพวกที่ติดอยู่ในเฮลิคอปเตอร์ต่างหน้าตาบูดบึ้งยิ่งกว่ากินอุจจาระ
ส่วนรอบนอกเฮลิคอปเตอร์นั้นคือวงแหวนโดรนฝูงมดมหาศาล
โดรนพวกนี้มีใบพัดสี่ใบเท่ากันหมด ขนาดไม่ใหญ่โตอะไร
ใต้ลำตัวแต่ละลำมีถุงกลมเล็ก ๆ เกาะอยู่ ชัด ๆ ว่าเป็นแบบระเบิดตัวเองได้
ถ้าฉินเฟิงบังคับโดรนเหล่านี้พุ่งชนเข้ามาจริง ๆ ผลก็ไม่ใช่แค่แพ้การซ้อมรบแบบง่าย ๆ แต่คือเครื่องพังคนตายกันทั้งลำ
เฮลิคอปเตอร์ขับเคลื่อนด้วยใบพัด เมื่อถูกโจมตีก็ไม่มีทางป้องกันตัวเองเลย
ตอนนี้ทั้งบน ล่าง ซ้าย ขวาทุกทิศถูกฝูงโดรนปิดตายหมดแล้ว
หม่านสงจื้อกักตัวตายตัวเองอยู่ในก้อนเหล็กลอยฟ้านี่เรียบร้อยแล้ว
ตอนนี้เขาถึงบางอ้อว่าการที่หน่วยบินทหารถูกโจมตีไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
ฝ่ายตรงข้ามบุกเข้าควบคุมแผงควบคุมการบินของพวกเขา สแกนจนเจอเฮลิคอปเตอร์ที่มีเส้นทางการบินผิดปกติ
จากนั้นจึงอนุมานต่อว่าเขาย้ายศูนย์บัญชาการขึ้นไปอยู่บนฟ้า และล็อกตำแหน่งเขาสำเร็จ
แล้วรอจังหวะที่เครื่องลงมาเติมน้ำมัน กวาดล้างพวกเขาในคราวเดียว
“ผู้บังคับการกองพลน้อย คราวนี้เราหนีไม่พ้นแล้ว.....”
เสนาธิการห้อยหูฟังไว้ที่คอ หน้าเหมือนสูญสิ้นความหมายของชีวิต
ฝันไปก็ไม่คิดว่าบนพื้นดินจะไม่ปลอดภัย
ขึ้นไปอยู่บนฟ้า กลับก็ไม่ปลอดภัยเหมือนกัน
เขาถึงกับเคยสงสัยว่าฝ่ายแดงติดกล้องวงจรปิดใส่พวกเขารึเปล่า
หม่านสงจื้อหน้าเขียวคล้ำ กำหนัดกร๊วกกร๊าว เขาอยากเดิมพันสักครั้ง พนันว่าฉินเฟิงไม่กล้าลงมือ