"ผู้กอง! สายด่วนแจ้งเหตุใกล้จะระเบิดแล้ว!"
"ปิดปาก ฉันรู้!"
ที่สถานีตำรวจ ผู้กองฮาเยเวย์ในห้องทำการนั่งรับสายจนเหงื่อนองพลั่ก
ลูกน้องที่รับผิดชอบรายงานก็กระวนกระวายไม่ต่างกัน ยืนรอให้หัวหน้าวางสายอยู่ตลอด
ในที่สุดฮาเยเวย์ก็วางหู ลูกน้องรีบรายงานด้วยเสียงดัง
"ผู้กอง มีรถโดยสารนักท่องเที่ยวถูกโจรปล้นจับ hostage แถวๆ สนามบิน สถานการณ์วิกฤตมาก!"
"อะไรนะ?"
ฮาเยเวย์เบิกตากว้าง "ไม่ใช่ที่โรงละครเหรอ?"
ลูกน้องอึ้ง "โรงละคร? ข่าวที่ผมได้รับมันเป็นรถโดยสารสนามบินชัด ๆ ครับ?"
ขณะที่ทั้งสองยังงงงวยกับข้อมูลที่ไม่ตรงกัน
การบุกเข้ามาของลูกน้องอีกคนทำให้เรื่องยิ่งสับสนขึ้นไปอีก
"รายงานผู้กอง เมื่อครู่มีคนโทรมาอ้างว่าไปฝังระเบิดไว้ที่จัตุรัสสีแดงแล้ว และวางแผนจะจุดระเบิดในพิธีสวนสนามของวันมะรืนนี้!"
"อีดอก!"
ผู้กองฮาเยเวย์เลิกเรียบเสงี่ยมไม่ได้อีกต่อไป ตบฝ่ามือลงบนโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธ
ถ้าเกิดขึ้นแค่ที่เดียว อาจเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้ แต่ตอนนี้หลายจุดเกิดเหตุพร้อมกัน ชัดเจนว่ามีการวางแผนมาเป็นองค์กร
และเป้าหมายของศัตรูก็คือการสร้างความวุ่นวาย มุ่งตรงไปที่พิธีสวนสนามที่จัตุรัสสีแดงของวันมะรืนนี้
รู้ตัวว่าปัญหาร้ายแรงแค่ไหน ฮาเยเวย์รีบรายงานสถานการณ์ขึ้นไปยังกระทรวงความมั่นคงของสหภาพทันที
แม้เขาจะส่งตำรวจที่ส่งได้ทั้งหมดออกไปหมดแล้ว แต่เรื่องเฉพาะทางก็ต้องให้คนเฉพาะทางจัดการ