“ชนะแล้ว ชนะแล้ว!”
ในภาพถ่ายทอดสด ฉินเฟิงนำทีมประเทศเหยียนแซงทีมผู้แทนอเมริกันไปด้วยระยะห่างเพียงเล็กน้อย เข้าเส้นชัยเป็นที่แรก
คว้าอันดับหนึ่งประเภทบุคคลและอันดับหนึ่งประเภททีมของการประเมินครั้งนี้
ในกองพลน้อยสังกัดรวมที่ 33 ที่กองบัญชาการกองพลน้อย ชิวกั๋วไห่และซุนเฉวียนตื่นเต้นกระโดดขึ้นมา
ลวี่ฉงนั่งอยู่ที่ตำแหน่ง ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ
เขารู้มาตลอดว่าฉินเฟิงต้องมีทางออก ต้องนำทีมคว้าชัยชนะให้ได้แน่
กองพันผสมดาบเหล็กก็เป็นหน่วยรบชั้นเลิศของกองทัพภาค T อยู่แล้ว ร้อยคนที่ลงแข่งยิ่งเป็นหน่วยเก่งจากกลุ่มเก่ง
ทั้งยังเป็นร้อยคนที่ฉินเฟิงคัดเลือกมาเข้ารอบแรกของการประเมิน ซึ่งก็ล้วนเป็นสุดยอดในกลุ่มสุดยอด
แม้จะเป็นเช่นนั้น เวลาเจอทางอเมริกันก็ยังถือว่าลำบากเหนื่อยยาก
คนผิวขาวและผิวดำด้วยข้อได้เปรียบทางพันธุกรรม สูงใหญ่แขนขายาวโดยกำเนิด
ทำให้ด้านความอึดและแรงระเบิดเหนือกว่าคนเอเชีย
นี่ไม่ใช่การยกย่องต่างชาติ และไม่ใช่การเพิ่มไฟให้ศัตรูลองดูก็รู้ แค่เห็นสังเวียนวิ่งระยะสั้นยาวในโอลิมปิกก็พอเข้าใจ คนผิวดำเหล่านั้นวิ่งเก่งกว่าจริง ๆ
แต่สิ่งที่ลวี่ฉงคิดไม่ถึงเลยคือ ในจังหวะชี้ขาดช่วงสุดท้าย ตอนที่ทุกคนคิดว่าทีมประเทศเหยียนได้แค่ที่สองแน่นอน ฉินเฟิงกลับคิดหากลเด็ดอย่างนี้ออกมาได้—แตรบุก!
เสียงนี้มันแกะสลักอยู่ในกระดูกของทหารประเทศเหยียน
ไม่ใช่แค่นักทหารที่อยู่หน้างาน แม้แต่ลวี่ฉงที่อยู่อีกฟากหน้าจอ ได้ยินเสียงนี้ก็ยังขนลุกซู่
