ย่านเขตสงคราม ภายในโกดังหลังขนาดใหญ่ของหน่วยงานสนับสนุนระดับกองพลแห่งหนึ่ง
ชายวัยกลางคนที่ติดยศพลตรีกำลังตรวจตรางานจนเหงื่อไหลทั่วตัว
ตั้งแต่บัญชีวัสดุ ไปจนถึงการจัดเก็บอุปกรณ์สนับสนุน ล้วนอยู่ในขอบข่ายหน้าที่ของเขาทั้งหมด
แต่ใครจะไปเดาได้ว่า ช่วงก่อนหน้านี้เขายังเป็นผู้บัญชาการกองทัพฝ่ายช่วยรบของหน่วยหนึ่ง แต่แค่พริบตาเดียวก็ถูกย้ายมาอยู่ฝ่ายสนับสนุนหลังเพราะความผิดพลาดในงานบางอย่าง
ห้วงขึ้นห้วงลงที่ต่างกันขนาดนี้ แม้แต่ตัวเองยังเริ่มสงสัยชีวิตตัวเอง.......
"ตรงนี้ ตรงนี้ กับอีกโกดังด้านหลังนั่น ของวางไม่เป็นมาตรฐาน ต้องแก้ไขทันที"
"จัดทำบัญชีสินค้าฉบับล่าสุดมาวางบนโต๊ะทำงาน ต้องการให้ทุกชิ้นตรงกันหมด นี่ทั้งหมดต้องเก็บเป็นไฟล์เข้าคอมพิวเตอร์"
"แถมของเก่าพัง ๆ เมื่อสิบปียี่สิบปีก่อนนั่นด้วย บางชิ้นเน่าเปื่อยไปแล้ว เอาไว้ทำอะไร? อะไรที่กำจัดได้รีบกำจัดซะ อย่าให้มันกองกินที่ในโกดัง"
พอเสร็จธุระที่มือ หลี่... เอ๊ย หมายถึงเฉินไห่ฟงกินข้าวกลางวันอย่างรีบเร่งเพียงสองสามคำ แล้วก็ขับรถกลับไปยังสำนักงานหน่วยงานสนับสนุนหลังที่ฝ่ายเขาดูแล
ผลักประตูเข้าไป เห็นคนที่นั่งอยู่ข้างใน ใบหน้าเขาก็แสดงความประหลาดใจออกมา
"นายมาทำอะไรที่นี่?"
"ครับพ่อ ผมมาดูคุณพ่อครับ"
เฉินจื่อหลงลุกขึ้นยืน เห็นพ่อที่มาทั้งฝุ่นทั้งละออง เสื้อผ้าชุ่มไปด้วยเหงื่อก็รู้สึกสงสาร จึงเอาน้ำแก้วหนึ่งส่งให้เอง
เฉินไห่ฟงแย้มยิ้มด้วยความอิ่มใจ "ลูกชายโตขึ้นแล้วก็รู้จักเรื่องแล้ว รู้จักมาดูพ่อ รู้จักเอาใจใส่คนอื่นแล้ว"
ลูกชายคนนี้ของเขา ตั้งแต่เด็กก็ดื้อไม่เชื่อฟังใคร
สั่งให้ไปทางไหน ก็ชอบไปทางตรงข้าม