พิธีจบการศึกษาจบลง เมื่อฉินเฟิงเดินลงจากเวที
บนบ่าของเขา ไม่ใช่เครื่องหมายยศนักเรียนนายร้อยขีดเดียวอีกต่อไป
แต่เป็นสองขีดสองดาว ยศนายพันโท
เข้ารับราชการทหารได้สองปี เขาไม่เคยผ่านขั้นตอนสิบตรีและนายทหารประทวนเลย
ถูกเลื่อนขั้นแบบพิเศษจากขีดเดียวเป็นร้อยโทโดยตรง แล้วก็ไต่เต้าไปเป็นนายพันโทอย่างรวดเร็ว
ต้องรู้ไว้ว่า นายทหารคนอื่น ๆ เมื่อเข้ากองทัพแล้ว ต้องผ่านการขัดเกลา ฝึกฝน และค่อย ๆ สะสมอาวุโสกว่าจะขึ้นมาได้
แต่กระบวนการของฉินเฟิงง่ายกว่ามาก ทำความดีความชอบ ทำความดีความชอบ แล้วก็ทำความดีความชอบอย่างบ้าคลั่ง เหมือนพลุที่พุ่งทะยาน
ถึงแม้จะเป็นทหารศิลปะ หรือผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคหรืองานวิจัย ในช่วงอายุเดียวกันก็หาคนที่ไต่เต้าเร็วกว่าฉินเฟิงไม่ได้
เมื่อฉินเฟิงเดินมาถึงด้านล่างเวที คนอื่น ๆ ต่างมองด้วยสายตาอิจฉาและชื่นชม
นายพันโทอายุยี่สิบต้น ๆ ทั้งประเทศก็หาได้ไม่กี่คน
ยังได้เป็นอาจารย์พิเศษระดับสูงของโรงเรียนอีกด้วย
มีตำแหน่งก็มีเกียรติ มีเกียรติก็มีตำแหน่ง
คนอื่นเป็นแค่อาจารย์ แต่ฉินเฟิงได้เพิ่มคำว่า "ระดับสูง" เข้าไป ศักดิ์ศรีไม่ธรรมดาจริง ๆ
แต่ที่จะพูดถึงความอิจฉา ไม่มีใครกล้าอิจฉาฉินเฟิงเลย เพราะความสามารถและฝีมือของเขาเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาทุกคน
คนที่ความสามารถใกล้เคียงกับเธอ จะอิจฉา
แต่ถ้าช่องว่างใหญ่โตเกินไป ก็ทำได้แค่เงยหน้ามองและเคารพนับถือ
แต่จ้าวเผิงเฟยและหลี่เจียเซิ่งกับพวก ตอนนี้ไม่มีความสุขเลยแม้แต่น้อย
"ฉินเฟิง นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมจู่ ๆ เธอตกลงจะอยู่ที่โรงเรียนล่ะ?"
"ใช่แล้วพี่เฟิง พวกเราตกลงกันไว้ไม่ใช่เหรอว่าจะกลับไปสร้างกองทัพเก่าด้วยกัน ทำไมจู่ ๆ เธอจะแยกทางกับพวกเราล่ะ? ผู้บังคับกองพันและนายทหารการเมืองรู้เข้า พวกเขาจะเสียใจแค่ไหน?"